Гар аз хаёли маро бо ту дӯши сӯрати баст

گر از خیال مرا با تو دوش صورت بست

Ки дар мақоми вафо бо миннат нифоқӣ ҳаст

که در مقام وفا با منت نفاقی هست

Шунида бошӣу доне ки дар мисл гӯйанд

شنیده باشی و دانی که در مثل گویند

Ҳадис маст нагиранд оқилон бар даст

حدیث مست نگیرند عاقلان بر دست

Дар ин ки тарк адаб кардам иштибоҳӣ нест

در این که ترک ادب کردم اشتباهی نیست

Вале дуруст шавад шишаи боз чун бишикаст

ولی درست شود شیشه باز چون بشکست

Ҳазор бандагӣ ?ут кардаам ба як тақсир

هزار بندگی ات کرده ام به یک تقصیر

зи дӯстони вафодор боз натавон ҷуст

ز دوستان وفادار باز نتوان جست

зи васлу ҳиҷр бар абнои рӯзгор ба фахр

ز وصل و هجر بر ابنای روزگار به فخر

зи иттифоқ шумо кардаам ғулуви пайваст

ز اتفاق شما کرده ام غلو پیوست

Чунон макун ки забон дар кашанди душману дӯст

چنان مکن که زبان در کشند دشمن و دوست

Ки ҷӯшу Буши нзорӣ ба оқибат бинишаст

که جوش و بوش نزاری به عاقبت بنشست