Ҳар ки аз метавба хоҳад кард тоиб шуд нахуст

هر که از می توبه خواهد کرد تایب شد نخست

Гӯи биё то ман биомузами бадви шарти дуруст

گو بیا تا من بیاموزم بدو شرط درست

Гӯямаш чун даст гирад қозии шӯҳрат ба аҳд

گویمش چون دست گیرد قاضی شهرت به عهد

Ҳам бар он ният ки ӯ карда сет ният кун нахуст

هم بر آن نیت که او کرده ست نیت کن نخست

Тавба чун бар даст ӯ кардӣ сабк бар пои хез

توبه چون بر دست او کردی سبک بر پای خیز

Тавба ӣ ман гӯи муқаддар бар адои шарти тест

توبه ی من گو مقدر بر ادای شرط تست

Чун ту пинҳон май хурии ман низ пинҳон ме хӯрам

چون تو پنهان می خوری من نیز پنهان می خورم

Аҳд муҳкам кардаам бар суннати қозӣ на суст

عهد محکم کرده ام بر سنت قاضی نه سست

Дар ҳузури ҷумла дар ҷомеъ ба овози баланд

در حضور جمله در جامع به آواز بلند

ӯҳда кун дар гардани қозии бад-ӣн илзом раст

عهده کن در گردن قاضی بدین الزام رست

Чун буруни оеи зи масҷидгар касе пурсад бигӯ

چون برون آیی ز مسجد گر کسی پرسد بگو

Каз нзорӣ ёфтам таълими ин бозии чуст

کز نزاری یافتم تعلیم این بازی چست

Тавбаи коронро ки бо мо ин қадам хоҳанд рафт

توبه کاران را که با ما این قدم خواهند رفت

Иқтидо бояд ба қозӣ карду даст аз тавбаи шаст

اقتدا باید به قاضی کرد و دست از توبه شست