Гар ту номаҳрамӣ эй ёр бидор аз мо даст

گر تو نامحرمی ای یار بدار از ما دست

Кори мо бо нафаси муҳаррами ишқи афтодаи сет

کار ما با نفس محرم عشق افتاده ست

Ёр бояд ки ҳиҷоби ман бедил нашавад

یار باید که حجاب من بی دل نشود

Доим аз суҳбати номаҳрамам ин фарёдаст

دایم از صحبت نامحرمم این فریادست

Бар сар аз мбдоءи фитрат рақамӣ зад ишқам

بر سر از مبداء فطرت رقمی زد عشقم

Агар инсофи зи ман май талабӣ бе додаст

اگر انصاف ز من می طلبی بی دادست

Як нафас беш надорад чаҳ кунад соҳиби вақт

یک نفس بیش ندارد چه کند صاحب وقت

Ҳар чаҳ дигари ҳамаи ҳшўст ва хаёл ободаст

هر چه دیگر همه حشوست و خیال آبادست

Ҷаҳд кун то нафасӣ меравад андари ҳалқат

جهد کن تا نفسی می رود اندر حلقت

Магари ореи дили длсўхтаҳ эйро бо даст

مگر آری دلِ دلسوخته‌ای را با دست

Шодии он ки дар марҳамату роФту фазл

شادی آن که در مرحمت و رافت و فضل

Бар ҷамоҳири гадоёни ғании бигушодаи сет

بر جماهیر گدایان غنی بگشاده ست

?данеу уқбо агар бози шиносӣ дар вақт

دنیی و عقبی اگر باز شناسی در وقت

Ҳама дар вақти ҳарифии сет ки ин дам шодаст

همه در وقت حریفی ست که این دم شادست

Сокини васл ва амин бош сенае гуфта сет

ساکن وصل و امین باش سنایی گفته ست

Охир эй ёри дили аҳли дил аз пӯлодаст

آخر ای یار دل اهل دل از پولادست

Наварӯсии сети ҷаҳонгар чаҳ қадимаст ва лек

نوعروسی ست جهان گر چه قدیم است و لیک

Саҳл бошад ки чу ту нохалафӣ домодаст

سهل باشد که چو تو ناخلفی دامادست

Ғояти рФқи нзории сухан ширин аст

غایت رفق نزاری سخن شیرین است

Шева ӣ санги парастӣ равиш Фарҳодаст

شیوه ی سنگ پرستی روش فرهادست

Мускиротаст на тартиби сухани пироиӣ

مسکرات است نه ترتیب سخن پیرایی

Зодаи фитрат вақтаст ҳамин дами зодаи сет

زادهٔ فطرت وقت است همین دم زاده ست