Гар аз дил боз гӯям биқрор аст

گر از دل باز گویم بیقرار است

Вагар аз дидаи хунаш дар канораст

وگر از دیده خونش در کنارست

Агар ақласт савдоӣ димоғ аст

اگر عقل است سودای دماغ است

Вагар хотир парешон рӯзгораст

وگر خاطر پریشان روزگارست

На рӯзами ҷузи қалами кас ҳамзабон аст

نه روزم جز قلم کس همزبان است

На шаби алои хаёлам роз дораст

نه شب الّا خیالم راز دارست

Магари ҳам соя боман ҳамнишин аст

مگر هم سایه بامن همنشین است

Мгрҳми нола бо ман созгораст

مگرهم ناله با من سازگارست

Вафо аз ҳарки ҷӯям бенишон аст

وفا از هرکه جویم بی نشان است

Ҷафо аз ҳарки гӯям бишморст

جفا از هرکه گویم بیشمارست

ЪФои аллоҳи ғам ки бо ман дар ҳамаи ҳол

عفا اللّه غم که با من در همه حال

Миёни обу оташ ёр ғораст

میان آب و آتش یار غارست

Нзории пеш аз ин будӣ ба зорӣ

نزاری پیش از این بودی به زاری

Кунун борӣ ба зорӣ ҳои зораст

کنون باری به زاری های زارست