Гӯш бар овозу чашмам бар дуруст
گوش بر آواز و چشمم بر درست
Шӯр аз он ширини забонам дар сараст
شور از آن شیرینزبانم در سرست
Длстону дили рубойу дили фиреб
دلستان و دلربای و دلفریب
Ҷони фидоӣ ӯ ки аз ҷон хуш тараст
جان فدای او که از جان خوشترست
Зулфи шаҳрошӯб ӯ то шуҳра шуд
زلف شهرآشوب او تا شهره شد
Шаш ҷаҳоти шаҳри пари шӯр ва шараст
شش جهات شهر پر شور و شرست
Хоб чун дар чашм гунҷад ҳар ки ро
خواب چون در چشم گنجد هر که را
Хор болинаст ва хоро бистараст
خار بالین است و خارا بسترست
Шохи умедаш чаҳ барҳо ме диҳад
شاخ امّیدش چه برها میدهد
Ҳаркиро ин миваи дил дар бараст
هرکه را این میوهٔ دل در برست
Дшмнонмгар маломат ме кунанд
دشمنانم گر ملامت میکنند
Эътирози дӯстон мушкил тараст
اعتراض دوستان مشکلترست
Рақси чусту қомати чолок ӯ
رقص چست و قامت چالاک او
Ростиро рашки сарви кшмрст
راستی را رشک سروِ کشمرست
Аз лаби ширини шӯрангез ӯ
از لب شیرین شورانگیز او
Бӯсае чандам ба ғоят дархур аст
بوسهای چندم به غایت درخور است
Чун кунам тоқат надорам як назар
چون کنم طاقت ندارم یک نظر
Чашми ман хафоаш ва рӯй ӯ хураст
چشم من خفاش و روی او خورست
Донаи холи сиёҳаши байн ки чун
دانهٔ خال سیاهش بین که چون
Хуш нишаста бар канор кавсараст
خوش نشسته بر کنار کوثرست
Ҳарки бинад гуяд охир бо Хизр
هرکه بیند گوید آخر با خضر
Ҳиндӯе чун дар маротиб ҳам бараст
هندویی چون در مراتب همبرست
Пас нзории ҳам бад-ӣни нисбат ба дӯст
پس نزاری هم بدین نسبت به دوست
Заррае бо офтоб ховар аст
ذرهای با آفتاب خاور است