Ба дидори туам чандон ниёзаст

به دیدار توام چندان نیازست

Ки шарҳаш чун шаб ҳиҷрон дарозаст

که شرحش چون شبِ هجران درازست

Дигар хобам намегирад ки то рӯз

دگر خوابم نمی گیرد که تا روز

Ҳамаи шаби чашмам аз андеша бозаст

همه شب چشمم از اندیشه بازست

Ниёзам дар намегирад ҳамоно

نیازم در نمی گیرد همانا

Дар умед муштоқон фарозаст

درِ امّید مشتاقان فرازست

Ту май доне ва ман асрори маълум

تو می دانی و من اسرار معلوم

Касе дигар надонад кин чаҳ розаст

کسی دیگر نداند کاین چه رازست

Вафо мекун ки ҷони аҳли маънӣ

وفا می کن که جانِ اهل معنی

Фидои роҳи ёр пок бозаст

فدایِ راهِ یارِ پاک بازست

Биноз аз коми ронӣ бар ҷавонӣ

بناز از کام رانی بر جوانی

Ки бар моҳат ба хӯбӣ ҷой нозаст

که بر ماهت به خوبی جای نازست

Маро бар сабр талқин мекунад ақл

مرا بر صبر تلقین می کند عقل

Валикин ишқ мегуяд муҷозаст

ولیکن عشق می گوید مجازست

Барояд корҳо бе саъии махлуқ

برآید کارها بی سعی مخلوق

Ниёз бедилон бо бе ниёзаст

نیاز بی دلان با بی نیازست

зи мавло истионат кун нзорӣ

ز مولا استعانت کن نزاری

Ки дар ҳар ҳол мавло корсозаст

که در هر حال مولا کارسازست