Чаҳ кунам бо дили шӯридаи девонаи маст

چه کنم با دلِ شوریدهٔ دیوانهٔ مست

Ки дигар бора сросимаҳ шуд ва рафт аз даст

که دگر باره سرآسیمه شد و رفت از دست

Пеш аз ингар ба ҷавонӣ қадамӣ ме рафтӣ

پیش از این گر به‌جوانی قدمی می‌رفتی

Гуфтамӣ оре дар табъи ҷавон шурӣ ҳаст

گفتمی آری در طبعِ جوان شوری هست

Бози перонаи серуми воқеае пеш оварад

باز پیرانه سرم واقعه‌ای پیش آورد

Ки нахоҳад зи балое ки дар афтод бараст

که نخواهد ز بلایی که در افتاد برست

Гуфтамаш тавба кун эй ғофил аз ин дили бозӣ

گفتمش توبه کن ای غافل از این دل‌بازی

Кард ва нокард ҳамонаст ва ҳамон бози шикаст

کرد و ناکرد همان است و همان باز شکست

АлтФотш нау шармаш нау тимораш на

التفاتش نه و شرمش نه و تیمارش نه

Кораш инаст ва ҷузин кор надорад пайваст

کارش این است و جزین کار ندارد پیوست

Бар дил ҳар дилии охир чаҳ мъўл бошад

بر دلِ هر دلی آخر چه مُعوَّل باشد

Магасаст ин мисли ом ки бар мор нишаст

مگس است این مثلِ عام که بر مار نشست

Чаҳ кунад дар хами абрӯии камони афтода

چه کند در خمِ ابرویِ کمان افتاده

Ҳеҷ дили ҷони набарди оқибати арғмзаҳи параст

هیچ دل جان نبرد عاقبت ارغمزه پرست

Ғусса ҳо дорам аз он рафтау баргаштаи змн

غصّه‌ها دارم از آن رفته و برگشته زمن

Ғабни сайёд буд сайд ки аз дом биҷуст

غبنِ صیّاد بود صید که از دام بجست

Сибға аллоҳ натавон кард ба тазвир дигар

صبغه‌الله نتوان کرد به تزویر دگر

Нақш омӯхта аз мо натавон бар мо баст

نقشِ آموخته از ما نتوان بر ما بست

Бар касе ҳеҷ ҳараҷ нест нзории хомӯш

بر کسی هیچ حرج نیست نزاری خاموش

Ҳамаи мастӣ қадимаст зи мабдаии аласт

همه مستیِّ قدیم است ز مبدایِ الست