Чун ҷону дилам мулозим ӯст
چون جان و دلم ملازمِ اوست
Бинишаст ба ҷои ҷону дили дӯст
بنشست به جایِ جان و دل دوست
Бӯе сет бимонада дар димоғам
بوییست بمانده در دماغم
Аз дӯсти ҳаёти ман аз он бӯаст
از دوست حیات من از آن بوست
Ёрам чу ба ҳасан бе назираст
یارم چو به حسن بینظیرست
Гўбош агар ба табъи бдхўст
گوباش اگر به طبع بدخوست
Хуии бад агар чаҳ айб нок аст
خوی بد اگر چه عیب ناک است
Чун лоиқи табъ мост некӯаст
چون لایقِ طبعِ ماست نیکوست
Дар орзӯии ҷамоли рӯйиш
در آرزویِ جمالِ رویش
Аз оби ду чашми ман равон ҷӯаст
از آبِ دو چشمِ من روان جوست
Тар хоҳам дошт дида аз ашк
تر خواهم داشت دیده از اشک
То хушк шавад бар устихони пӯст
تا خشک شود بر استخوان پوست
Худ чшмҳءи чашми ман чунон гир
خود چشمهء چشمِ من چنان گیر
Каз касрати гиря об Омуаст
کز کثرتِ گریه آبِ آموست
Бар соқаш агар намерасад сайл
بر ساقش اگر نمیرسد سیل
Аз қади баланд қомат ӯст
از قدِّ بلندِ قامتِ اوست
Мавлои ду чашм тарк ӯем
مولایِ دو چشمِ ترکِ اویم
Таркаст валек бо ду ҳиндӯаст
ترک است ولیک با دو هندوست
Ҳндўчаҳ ки ҳар ду ҷовдон анд
هندوچه که هر دو جاوداناند
Андишҳءи ман з чашм ҷодӯаст
اندیشهء من ز چشمِ جادوست
Неи неи ғалатами кадоми ҷодӯ
نینی غلطم کدام جادو
Фарёд аз он ду чашм оҳӯаст
فریاد از آن دو چشمِ آهوست
Брбўии висол ӯ нзорӣ
بربویِ وصالِ او نزاری
Мискини ҳамаи сола дар такопуаст
مسکین همه ساله در تکاپوست
Оре ки рақиби ҳазрат ӯ
آری که رقیبِ حضرتِ او
Тири мижа ва камон абрӯаст
تیرِ مژه و کمانِ ابروست