эй пайк муштоқон бигӯ ин бе дили муштоқ ро

ای پیک مشتاقان بگو این بی دل مشتاق را

То дар чаман чун ёфтӣ он сарви симини соқ ро

تا در چمن چون یافتی آن سرو سیمین ساق را

Гар бар гулистон бигузарӣ онҷо ки доне бо маниш

گر بر گلستان بگذری آنجا که دانی با منش

Акнӯн ба бустони бештар хотир кунад ушшоқ ро

اکنون به بستان بیشتر خاطر کند عشاق را

Гар бози байняш эй сабои гӯ то ту моро дида Эй

گر باز بینیش ای صبا گو تا تو ما را دیده ای

Кардем аз савдои ту аз сари қадами офоқ ро

کردیم از سودای تو از سر قدم آفاق را

Бо хештан ҳамроҳ кун як оҳи ман то пеш ӯ

با خویشتن همراه کن یک آه من تا پیش او

Бар эҳтироқ синаам шоҳид буд мисдоқ ро

بر احتراق سینه ام شاهد بود مصداق را

Дунёу дайн бар ҳам задам то нашканад паймони ман

دنیا و دین بر هم زدم تا نشکند پیمان من

Тарсам ки бадаҳдӣ кунад бар ҳам занад мисоқ ро

ترسم که بدعهدی کند بر هم زند میثاق را

Ҳрлҳзаҳ оташ мезанад барқи сухан бар дафтарам

هرلحظه آتش می زند برق سخن بر دفترم

Бо он ки аз дарди дилами дил пора шуд авроқ ро

با آن که از درد دلم دل پاره شد اوراق را

Ореи нзории брмкни хотир ба даврӣ аз вафо

آری نزاری برمکن خاطر به دوری از وفا

Бошад ки ҳам рӯзии зи мо ёди оради истеҳқоқ ро

باشد که هم روزی ز ما یاد آرد استحقاق را