Ки бошад он ки туро бинад ва надорад дӯст

که باشد آن‌که ترا بیند و ندارد دوست

Бадат мабод кат аз пой то ба фарқ накӯаст

بدت مباد کَت از پای تا به فرق نکوست

Каси одамӣ ба чунин лутф табъ нашунида сет

کس آدمی به چنین لطفِ طبع نشنیده‌ست

Надонам ин ки ту дорӣ чаҳ сиратаст ва чаҳ хуаст

ندانم این که تو داری چه سیرت است و چه خوست

Ба гӯша Эй биншин то балои нингизӣ

به گوشه‌ای بنشین تا بلا نینگیزی

Аз он ду чашм ки чандини ҳазор дида дараваст

از آن دو چشم که چندین هزار دیده دروست

Дилам наомаду айбаш наметавонам кард

دلم نیامد و عیبش نمی‌توانم کرد

Ки ҷониби ту гирифтаи сету ҳақ ба ҷониб туаст

که جانبِ تو گرفته‌ست و حق به جانب توست

Маро ба дасти ту май слсбил фирдавс аст

مرا به دستِ تو می سلسبیلِ فردوس است

Ки бо вуҷӯди ту фирдавси аҳли дил он рӯаст

که با وجودِ تو فردوسِ اهلِ دل آن‌روست

Раво буд ки дигар зикри ҳеҷ кас накунам

روا بود که دگر ذکرِ هیچ کس نکنم

Ки ҳар ки аз ту нагӯяд ҳадис , беҳдаҳ гӯаст

که هر که از تو نگوید حدیث، بی‌هده گوست

Мақоми дард наме доне эй табиби даво

مقامِ درد نمی‌دانی ای طبیبِ دوا

Ки марҳамӣ биниҳодӣу захми зери ркўст

که مرهمی بنهادی و زخم زیر رکوست

Рақиби гӯи дил чун оҳани марои чандин

رقیب گو دلِ چون آهنِ مرا چندین

Мазан ба санги маломат ки дил на ҳам чу сабуаст

مزن به سنگِ ملامت که دل نه هم چو سبوست

Нзорё натавонӣ ки эҳтимол кунӣ

نزاریا نتوانی که احتمال کنی

Ҷафоӣ сим барон бар дилати Марв бар дӯст

جفای سیم بران بر دلت مرو برِ دوست

Ту марди ърсҳءи майдони Не чаҳ май гӯйӣ

تو مردِ عرصهء میدان نیی چه می‌گویی

Бикун тафарруҷи чавгони ?герат таҳаммул гӯаст

بکن تفرّجِ چوگان گرت تحمّل گوست