Офати ҷон манаст турраи ҷодӯии дӯст

آفتِ جانِ من است طرّۀ جادوی دوست

Кард марои ҷуфти ғами тоқи ду абрӯии дӯст

کرد مرا جفتِ غم طاقِ دو ابرویِ دوست

Раҳзани хӯн рез кист ғамзаи ғаммози ёр

رهزنِ خون ریز کیست غمزۀ غمّاز یار

Доми дил овез чист ҳалқаи гесуии дӯст

دامِ دل آویز چیست حلقۀ گیسویِ دوست

Ғорат ҷон мекунад дар ҳарами дили магар

غارتِ جان می کند در حرمِ دل مگر

Одат таркон гирифт турраи ҳиндӯии дӯст

عادتِ ترکان گرفت طرّۀ هندوی دوست

Роҳати ҷон боядат ранҷи каш аз захми ишқ

راحتِ جان بایدت رنج کش از زخمِ عشق

Фарқ манеҳ дар миёни дарди зи доруии дӯст

فرق منه در میان درد ز دارویِ دوست

Сари маъонии дӯсти бози шиноси он гуҳӣ

سّرِ معانیِ دوست باز شناس آن گهی

Сари макаш аз ишқи ёри лофи зан аз рӯй дӯст

سر مکش از عشقِ یار لاف زن از رویِ دوست

Душманами он бенамакгар ҷигарам хӯн кунад

دشمنم آن بی نمک گر جگرم خون کند

Боз нагирад дилами пушти зи паҳлавии дӯст

باز نگیرد دلم پشت ز پهلویِ دوست

Тавбаи пазиради зи ишқ ҳар нафасии дил ва лек

توبه پذیرد ز عشق هر نفسی دل و لیک

Ғайр табиат гирифт қоидаи хуии дӯст

غیرِ طبیعت گرفت قاعدۀ خویِ دوست

Аҳд кунад бархилофи рост ки чун бингарам

عهد کند برخلاف راست که چون بنگرم

Аҳди дурусташи яке сет бо шикани мӯии дӯст

عهدِ درستش یکی ست با شکنِ مویِ دوست

Бас ки ба майли ниёзи чашм нзорӣ кашид

بس که به میل نیاز چشمِ نزاری کشید

Равшании дидаро хоки сари кӯии дӯст

روشنیِ دیده را خاکِ سرِ کویِ دوست