Боз дидам хештанро дар биҳишти кӯии дӯст

باز دیدم خویشتن را در بهشتِ کویِ دوست

Оби ҳайвон нӯш кардам бар ҷамол рӯй дӯст

آبِ حیوان نوش کردم بر جمالِ رویِ دوست

Даст дар каши хуфтаи лаб бар чашмаи ҳайвони ёр

دست در کش خفته لب بر چشمۀ حیوان یار

Тавқ гардан карда мори ҳалқаи гесуии дӯст

طوقِ گردن کرده مار حلقۀ گیسویِ دوست

Дар ғалат май афканами худро ва мегӯям ба дил

در غلط می افکنم خود را و می گویم به دل

Кин манам бор дигар бинишаста ҳам зонуии дӯст

کاین منم بارِ دگر بنشسته هم زانویِ دوست

Дӯш дар занҷири зулфаши доштам то субҳи даст

دوش در زنجیرِ زلفش داشتم تا صبح دست

Боз май ҷустами дил аз як як шиканҷи мӯии дӯст

باز می جستم دل از یک یک شکنجِ موی دوست

Чашми бркрдми дил гум бӯдаро дидам ба ҳабс

چشم برکردم دلِ گم بوده را دیدم به حبس

Мӯътакиф бинишаста бар тоқи хами абрӯии дӯст

معتکف بنشسته بر طاقِ خمِ ابرویِ دوست

Гуфтамаш эй дили биёи гуфто намебинӣ хамӯш

گفتمش ای دل بیا گفتا نمی بینی خموش

Дар камони пайвастаи тири ғамзаи ҷодӯии дӯст

در کمان پیوسته تیرِ غمزۀ جادویِ دوست

Тоқати хӯни ҷигар хӯрдан надорам дар фироқ

طاقتِ خونِ جگر خوردن ندارم در فراق

Ман дигар ҷое нахоҳам рафт аз паҳлавии дӯст

من دگر جایی نخواهم رفت از پهلوی دوست

Душманам гуяд нзории гӯша азлат гузин

دشمنم گوید نزاری گوشۀ عزلت گزین

То тавонам ҳаст хоҳам кард ҷусту ҷӯии дӯст

تا توانم هست خواهم کرد جست و جوی دوست