Бор дигар ҳавоӣ ншобўрм орзӯаст

بار دگر هوایِ نشابورم آرزوست

Бар кафи гирифтаи шира ангурам орзӯаст

بر کف گرفته شیرۀ انگورم آرزوست

Хуш дар канори дӯсти миёни наху нсиҷ

خوش در کنارِ دوست میان نخ و نسیج

То рӯзи хуфта дар шаб диҷўрм орзӯаст

تا روز خفته در شبِ دیجورم آرزوست

ӯ аз паии иёдати ман ранҷа карда пой

او از پیِ عیادتِ من رنجه کرده پای

Биниҳода даст бар дил ранҷурам орзӯаст

بنهاده دست بر دلِ رنجورم آرزوست

Лўлўии зери ҳуққаи лаъли лабаши ниҳон

لولویِ زیرِ حُقّۀ لعلِ لبش نهان

Пайдои зи ҳуққаи лўлўӣ маншурам орзӯаст

پیدا ز حقّه لولویِ منشورم آرزوست

То гӯш ман бигирад ва дар ҳалқи риздм

تا گوش من بگیرد و در حلق ریزدم

Афтодаи ҳолк ва шуда махмурам орзӯаст

افتاده هالک و شده مخمورم آرزوست

Овозаи рақиб ки дард серум азуаст

آوازۀ رقیب که دردِ سرم ازوست

Чун бонги нои хуши дуҳул аз даврам орзӯаст

چون بانگِ نا خوشِ دهل از دورم آرزوست

намехоҳамаш ба ҳалқ дар овехтаи зи дор

می خواهمش به حلق در آویخته ز دار

На на ду ним карда ба сотўрм орзӯаст

نه نه دو نیم کرده به ساطورم آرزوست

Аз қаҳистон шуда ба хуросони замони замон

از قهستان شده به خراسان زمان زمان

Овозаи нзорӣ маҳҷӯрам орзӯаст

آوازۀ نزاریِ مهجورم آرزوست