Ин зоти мутаҳҳари магар аз нур сиришта сет

این ذاتِ مطهّر مگر از نور سرشته ست

Венаи сарви хиромони магар аз боғ биҳишт аст

وین سروِ خرامان مگر از باغِ بهشت است

Бо ин ҳамаи ширинӣу чолокӣу чустӣ

با این همه شیرینی و چالاکی و چستی

Хуши халқу нкўсирту покиза сиришт аст

خوش خُلق و نکوسیرت و پاکیزه سرشت است

Бо сӯрати зебои чунин оинаи симо

با صورتِ زیبایِ چنین آینه سیما

Аз ойӣна чарх магӯӣед ки зишт аст

از آیینۀ چرخ مگویید که زشت است

Ҳаргизи падару модар гетӣ нишнидам

هرگز پدر و مادرِ گیتی نشنیدم

Фарзанди бад-ӣни шева ки пурвирд ва ки куштаи сет

فرزند بدین شیوه که پرورد و که کشته ست

Бигзор серум то баравад дар қадами дӯст

بگذار سرم تا برود در قدمِ دوست

Худ бар серуми андари азали ин ҳукми навиштаи сет

خود بر سرم اندر ازل این حکم نوشته ست

Гӯи шаҳна ба зиндони мФрстм ки вуҷӯдам

گو شحنه به زندان مفرستم که وجودم

Аз дидаи сӯзан ба даройад ки чу риштаи сет

از دیدۀ سوزن به درآید که چو رشته ست

Гӯйанд чунон шайхи чунин шӯх набошад

گویند چنان شیخ چنین شوخ نباشد

Оре ки басии масҷиди ҷомеъ ки кунишат аст

آری که بسی مسجد جامع که کنشت است

Гӯи ҳрдўҷҳони зеру зибри шӯ ки нзорӣ

گو هردوجهان زیر و زبر شو که نزاری

Бо ёди ту ёди ҳама аз дасти бҳшстаҳи сет

با یاد تو یاد همه از دست بهشسته ست