Соқӣ биор аз бомдоди он оби оташи ранг ро

ساقی بیار از بامداد آن آب آتش رنگ را

Бар ҳам зан ва дар ҳам шикани ҳам сулҳро ҳам ҷанг ро

بر هم زن و در هم شکن هم صلح را هم جنگ را

Бўоби хилвати хонаро гуед зинҳор эй фалон

بوّاب خلوت خانه را گویید زنهار ای فلان

Дар маҷлиси мо омадани рухсати мадаи дили танг ро

در مجلس ما آمدن رخصت مده دل تنگ را

Ёри қаландари пешаро шояд ки ӣнҷои раҳи диҳӣ

یار قلندر پیشه را شاید که اینجا ره دهی

Чун ҳалқа бар дар зан вале ағёр бефарҳанг ро

چون حلقه بر در زن ولی اغیار بی فرهنگ را

Шухӣу шнгии хуш буд аз хубрӯёни ростӣ

شوخی و شنگی خوش بود از خوبرویان راستی

Дорам қабул аз ҷону дили ҳам шӯхро ҳам шнг ро

دارم قبول از جان و دل هم شوخ را هم شنگ را

То ҳеҷ мемонад зи ту лофи сабк рӯҳӣ мазан

تا هیچ می ماند ز تو لاف سبک روحی مزن

Даъвии ваҳдат кӣ расад мавқуфи ному нанг ро

دعوی وحدت کی رسد موقوف نام و ننگ را

Азмӣ матин кун эй писар аз ақли ноқиси бршкн

عزمی متین کن ای پسر از عقل ناقص برشکن

Чун бршкстии ҳамчуи ман бар дӯш май каши чанг ро

چون برشکستی همچو من بر دوش می کش چنگ را

Чун дафи дурӯе то ба кӣ чун ноӣ то кӣ дам мазан

چون دف دورویی تا به کی چون نای تا کی دم مزن

Як рӯи шӯу холии мадор аз чанги як дами чанг ро

یک رو شو و خالی مدار از چنگ یک دم چنگ را

Зинҳор мегирад дилам зон об мерезам бирав

زنهار می گیرد دلم زان آب می ریزم برو

Ҳам сайқал май май баради ойӣна ӣ дили занг ро

هم صیقل می می برد آیینه ی دل زنگ را

Бар нуқта ӣ хами рӯзу шаб даврон кунам пргорсон

بر نقطه ی خم روز و شب دوران کنم پرگارسان

Чандон ки дар чанг оварам аз рашк , ҳафт авранг ро

چندان که در چنگ آورم از رشک، هفت اورنگ را

Ҳон эй нзории маҳви шӯ дар дӯсти вази худ бршкн

هان ای نزاری محو شو در دوست وز خود برشکن

Вази шоҳиди дунёии дуни дигари мхри найранг ро

وز شاهد دنیای دون دیگر مخر نیرنگ را

Ширини зи ваҳдат гар шудӣ нозир ба ҳоли ишқ ӯ

شیرین ز وحدت گر شدی ناظر به حال عشق او

Аз роҳи худ бардоштии Фарҳоди мискини санг ро

از راه خود برداشتی فرهاد مسکین سنگ را