Ишқ пайдо мекунад танҳо маро
عشق پیدا میکند تنها مرا
Ёр бар дар мезанад узрои маро
یار بر در میزند عذرا مرا
Ақли кӯ то аз ҷунунами вохрд ?
عقل کو تا از جنونم واخرد؟
Вораанд зини ҳамаи савдои маро
وارهاند زین همه سودا مرا
Ишқ агар савдо накардӣ бар серум
عشق! اگر سودا نکردی بر سرم
Ақл кӣ бгзоштӣ танҳо маро
عقل! کی بگذاشتی تنها مرا؟
Маслиҳати андеши ман дар дасти ишқ
مصلحتاندیشِ من در دست عشق
Кошкӣ бгзоштии ҳолои маро
کاشکی بگذاشتی حالا مرا
Оқибат рӯзӣ бибинад дар мурод
عاقبت روزی ببیند در مراد
Чашми шаби бедори хӯни полои маро
چشم شببیدار خونپالا مرا
Гўиё ҳар дам ба дам дар май кашанд
گوییا هر دم به دم در میکشند
Тираи шабҳои наҳанги осои маро
تیرهشبهای نهنگآسا مرا
Сабр агар бигурезад аз ман айб нест
صبر اگر بگریزد از من عیب نیست
Ишқ май орад ба сари ғавғои маро
عشق میآرد به سر غوغا مرا
Ақли мискин аз ҷаҳон шуд барканор
عقل مسکین از جهان شد برکنار
Кош будӣ тоқат ӯро маро
کاش بودی طاقت او را مرا
То кӣ аз ҷаври маломатгар ки кард
تا کی از جور ملامت گر که کرد
Дар миёни анҷумани расвои маро
در میان انجمن رسوا مرا؟
Қисмати ман байну рӯзии рақиб
قسمت من بین و روزیِ رقیب
Рӯзи ид ӯро , шаби ялдои маро
روز عید او را، شب یلدا مرا
Бо ҳабибам гуфта бӯда сети он лӣим
با حبیبم گفته بودهست آن لئیم
Беш аз ин тоқат намонад ӣнҷои маро
بیش از این طاقت نماند این جا مرا
Аз даруни шаҳру даргоҳи ҳарам
از درون شهر و درگاهِ حرم
ё нзориро бурун бар ё маро
یا نزاری را برون بر یا مرا
Душманамро худ ғараз инасту бас
دشمنم را خود غرض این است و بس
То зи Вомиқи афканди узрои маро
تا ز وامق افکند عذرا مرا