Чунин зи дасти дилами ихтиёр аз он рафтаи сет

چنین ز دستِ دلم اختیار از آن رفته‌ست

Ки дӯстии ту дар мағзи устихони рафтаи сет

که دوستی تو در مغز استخوان رفته‌ست

Раҳ аз бар ту фаротар наме тавонам барад

ره از بر تو فراتر نمی‌توانم برد

Ки аз бдоити фитрати барин нишони рафтаи сет

که از بدایت فطرت برین نشان رفته‌ست

Бароти ишқ чу бурноами тести ман чаҳ кунам

براتِ عشق چو برنام تست من چه کنم

Ки ин ҳаволаи з мабдаӣ кун факони рафтаи сет

که این حواله ز مبدای کن فکان رفته‌ست

На дил на дидаи зи бӯ бар наметавонам дошт

نه دل نه دیده ز بو بر نمی‌توانم داشت

Сумум дар дил ва дар дидагар синони рафтаи сет

سموم در دل و در دیده گر سنان رفته‌ست

Ба нӯки ғамзаи дилами суфтае биё бингар

به نوک غمزه دلم سفته‌ای بیا بنگر

Муайянаст ки ин тир аз он камони рафтаи сет

معیّن است که این تیر از آن کمان رفته‌ست

Бар оташами манашон дам ба дам ки дӯди нафас

بر آتشم منشان دم به دم که دود نفس

Тавон шинохт ки аз ҳалқи нотавони рафтаи сет

توان شناخت که از حلق ناتوان رفته‌ست

Балои ишқу дили рафтау шикебе

بلایِ عشق و دل رفته و شکیبایی

Чунин чигуна кунам чун қазои чунон рафтаи сет

چنین چگونه کنم چون قضا چنان رفته‌ست

Чаҳ фитнаҳо ки зи ман дар гузашту маълумам

چه فتنه‌ها که ز من در گذشت و معلومم

Нашуд ҳануз ки бар ман чаҳ имтиҳони рафтаи сет

نشد هنوز که بر من چه امتحان رفته‌ست

зи хештани натавонади мумайизӣ бар сохт

ز خویشتن نتواند ممیّزی بر ساخت

Ки сяти ишқи нзории ҳамаи ҷаҳони рафтаи сет

که صیت عشق نزاری همه جهان رفته‌ست