Аз он замон ки замон дар таҳарруки устодаи сет

از آن زمان که زمان در تحرّک استاده ست

Замона бо ту марои аҳд дӯстӣ дода сет

زمانه با تو مرا عهدِ دوستی داده ست

Агар на бо ту марои иттисоли рӯҳонии сет

اگر نه با تو مرا اتّصالِ روحانی ست

Хаёл рӯй ту пиишм чаро бар устодаи сет

خیالِ روی تو پییشم چرا بر استاده ست

Ба ғами вуҷӯди марои парваридаи дояи ишқ

به غم وجودِ مرا پروریده دایۀ عشق

Ки ғами зи модари фитрат барои ман зодаи сет

که غم ز مادرِ فطرت برایِ من زاده ست

Ба доми зулф дар афтодаам зи донаи ишқ

به دامِ زلف در افتاده ام ز دانۀ عشق

Дилам бибин ба куҷо аз куҷо дар афтодаи сет

دلم ببین به کجا از کجا در افتاده ست

Ба дона менигарад дом ғам наме бинад

به دانه می نگرد دامِ غم نمی بیند

Азоби ҷони ман аз ғифлати дили содаи сет

عذاب جان من از غفلتِ دل ساده ست

Маро ки ҷон ба лаб омад зи орзӯии лабат

مرا که جان به لب آمد ز آرزویِ لبت

Магари мқсми фитрат насиба наниҳода сет

مگر مُقسّمِ فطرت نصیبه ننهاده ست

намеравад зи серуми хори хори ҷоми аласт

نمی رود ز سرم خار خارِ جامِ الست

Ҳануз ранҷи хумор аз бухори он бодаи сет

هنوز رنجِ خمار از بخارِ آن باده ست

Ки буд рӯзи нахустин ҳарифи маҷлиси инс

که بود روزِ نخستین حریفِ مجلسِ انس

Дареғи боз чаҳ будӣ ки омадӣ бо даст

دریغ باز چه بودی که آمدی با دست

Даруни ҷони нзории рўоиҳ ғам ӯст

درونِ جانِ نزاری روایحِ غم اوست

Захирае ки зи мабдаӣ кун биниҳода сет

ذخیره ای که ز مبدایِ کون بنهاده ست