Магар ҳабиб кунад чораи ани қариби маро

مگر حبیب کند چاره، عن‌قریب مرا

Дар ин мараз чаҳ мудово кунад табиби маро

در این مرض، چه مداوا کند طبیب مرا؟

Ҳаёт маҳз шавад мӯати талх дар ҳалқам

حیاتِ محض شود، موتِ تلخ در حلقم

зи нӯши доруии лаб гар кунад насиби маро

ز نوش داروی لب، گر کند نصیب مرا

Агар назар кунад аз ҷунбиши сабои ҷонӣ

اگر نظر کند از جنبشِ صبا جانی

Даҳуми насими арақи чин ӯ ба таййиби маро

دهم نسیم، عرق‌چینِ او، به طیب مرا

Чу ҳуби дӯст , ҳимоят кунад надорам бок

چو حب دوست، حمایت کند ندارم باک

Ба ним ҳуба набошад ғами рақиби маро

به نیم‌حبه نباشد، غم رقیب مرا

Чу ман наме шинавами панди гӯ ба ҳукми карам

چو من نمی‌شنوم پند، گو به حکم کرم

Дигар ба мавъиза талқин макун хатиби маро

دگر به موعظه، تلقین مکن، خطیب مرا

Ки ман муъоинаи лаббайк дӯст хоҳам зад

که من معاینه لبیک دوست خواهم زد

Агар кашанд чу ҳаллоҷ бар салиби маро

اگر کشند چو حلاج بر صلیب مرا

Ба ғайри риндӣ ва май хўоргӣ чаҳ омӯзанд

به غیر رندی و می‌خوارگی چه آموزند؟

Ба мактабӣ ки нзорӣ буд адиби маро

به مکتبی که نزاری بود ادیب مرا

Замона гар нашавад созгор бо ушшоқ

زمانه گر نشود سازگار با عشاق

з рӯзгор намеояд ин аҷиби маро

ز روزگار نمی‌آید این عجیب مرا