Чаҳ фитна буд ки дар иди гуҳ ҷинон бигузашт

چه فتنه بود که در عید گه جنان بگذشت

Савора бар ман мискин нотавон бигузашт

سواره بر من مسکین ناتوان بگذشت

Салом кардам ва пурсед к-эии фалон чунӣ

سلام کردم و پرسید کای فلان چونی

Ҳамин бигуфт ва ба шабдиз бар , равони бгзошт

همین بگفت و به شبدیز بر ، روان بگذاشت

Чаҳ гӯямат зи сухани гуфтанаш ки ширинӣ

چه گویمت ز سخن گفتنش که شیرینی

Бғоитист ки охир бидон даҳон бигузашт

بغایتیست که آخر بدان دهان بگذشت

Ба сарв чун кунам ши муштабаҳ чаҳ гӯям

به سرو چون کنم ش مشتبه چه گویم

Ман ин хато напасандам ки бар забон бигузашт

من این خطا نپسندم که بر زبان بگذشت

Ба хоби дӯши бало дидаам нигоҳ кунед

به خواب دوش بلا دیده ام نگاه کنید

Ба эътибор киам рӯз бар чаҳ сон бигузашт

به اعتبار که ام روز بر چه سان بگذشت

Назар ба даст ва камон доштему шаст ҳануз

نظر به دست و کمان داشتیم و شست هنوز

Гирифта буд ки тир аз миён ҷон бигузашт

گرفته بود که تیر از میان جان بگذشت

Ҳавоси зоҳирами андари намоз буд ва лек

حواس ظاهرم اندر نماز بود و لیک

Нафаси нафас ки задам бар дилам ниҳон бигузашт

نفس نفس که زدم بر دلم نهان بگذشت

Ниҳон намешавад аз одамӣ ва ме гузарад

نهان نمی شود از آدمی و می گذرد

Касе надид ки ҳаргизи парӣ чунон бигузашт

کسی ندید که هرگز پری چنان بگذشت

Ҳалол кард бар асҳоби хонақоҳи назар

حلال کرد بر اصحاب خانقاه نظر

Ба чашми рағбат ҳар пери кон ҷавон бигузашт

به چشم رغبت هر پیر کان جوان بگذشت

Аз он намоз чаҳ ҳосил ки аз улувва хаёл

از آن نماز چه حاصل که از عُلو خیال

Бут аз баробари чашмами замон замон бигузашт

بت از برابر چشمم زمان زمان بگذشت

Дареғи умри нзорӣ ки дар гузашти азу

دریغ عمر نزاری که در گذشت ازو

Чу боди субҳ ки аз тараф бӯстон бигузашт

چو باد صبح که از طرف بوستان بگذشت

Касе ки зинда ба исо дамӣ набошад агар

کسی که زنده به عیسی دمی نباشد اگر

Хизр буд ба адам рафт каз ҷаҳон бигузашт

خضر بود به عدم رفت کز جهان بگذشت