Ба ҷуфти чашми сиёҳ ва ба абрӯии тоқат

به جفت چشم ِ سیاه و به ابروی طاقت

Ки дар фироқ туам нест беш аз ин тоқат

که در فراق توام نیست بیش از این طاقت

Ҳалок мешавам охири биёу дастами гир

هلاک می‌شوم آخر بیا و دستم گیر

Ки поади заҳр диласт он лаб чу трёқт

که پاد‌زهر دل است آن لب چو تریاقت

Магари ҳам элчии оҳи субҳ гоҳе ман

مگر هم ایلچیِ آه صبح‌گاهیِ من

Бар ту ояд ва боз оварад зи яйлоқат

بر تو آید و باز آورد ز ییلاقت

Ба зиндагонии хеш аз ту роҳатӣ набӯд

به زندگانی خویش از تو راحتی نبود

Маро агар бнмирди рақиби аиқоқт

مرا اگر بنمیرد رقیب ایقاقت

Парии вшои ту чаҳ туркӣ ки кам фиришта буд

پری‌وشا تو چه ترکی که کم فرشته بود

Ба шаклу шевау хуйу сиришту ахлоқат

به شکل و شیوه و خوی و سرشت و اخلاقت

Магар дар оинаи бинии вагарна мумкин нест

مگر در آینه بینی وگرنه ممکن نیست

Ба некуӣ ки назирӣ буд дар офоқат

به نیکویی که نظیری بود در آفاقت

Ба боғи сарв дар орад ба пои бӯси ту сар

به باغ سرو در آرد به پای‌بوس تو سر

Агар зи музей ба ъмдо бурун кунӣ соқат

اگر ز موزه به عمدا برون کنی ساقت

Кулоҳ бар нау зулфат ба дӯш боз андоз

کلاه بر نه و زلفت به دوش باز انداز

Ниҳон макун ки дареғаст зери қлпоқт

نهان مکن که دریغ است زیر قلپاقت

Хушо ки ҳалқаи бҷнбонм ва ту гӯйӣ кист

خوشا که حلقه بجنبانم و تو گویی کیست

Нзории оҳ бар орад ки ман зи ушшоқат

نزاری آه بر‌آرد که من زِ عشّاقت

Ба зинҳор ки бо ҳасани талъатӣ ки тўрост

به زینهار که با حسنِ طلعتی که توراست

Ба чашми поки назар кӣ кунанд ушшоқат

به چشمِ پاک نظر کی کنند عشّاقت

Ба дафъи чашми бад аз рӯй бар мгири ниқоб

به دفع چشم بد از روی بر مگیر نقاب

Ки баси аҷоибу хуби офариди халлоқат

که بس عجایب و خوب آفرید خلّاقت

Агар чаҳ серума шавад устихонами андари хок

اگر چه سرمه شود استخوانم اندر خاک

Буд равони нзории ҳнўи зи муштоқат

بود روان نزاری هنو‌ز مشتاقت