Ғоиб нашуд замонӣ аз хотирами хаёлат

غایب نشد زمانی از خاطرم خیالت

Дар пеш чашм дорам ойӣнаи ҷамолат

در پیش چشم دارم آیینهٔ جمالت

Ҳар бомдод дидани рӯят хуҷаста бошад

هر بامداد دیدن رویت خجسته باشد

Фаррух касе ки гирад бар хештан ба фолат

فرخ کسی که گیرد بر خویشتن به فالت

Сар бар хат иродат дорему дида бар дар

سر بر خط ارادت داریم و دیده بر در

То кӣ диҳанд моро парвонаи висолат

تا کی دهند ما‌ را پروانهٔ وصالت

Дилҳо нисори пояти ҷонҳо фидоӣ науммат

دل‌ها نثار پایت جان‌ها فدای نامت

Гар хӯн мо бирезӣ ин низ ҳам ҳалолат

گر خون ما بریزی این نیز هم حلالت

Бо нақши банди аввал сӯрат кунад науфтад

با نقش بند اول صورت کند نیفتد

Аз нӯки калаки қудрати як нуқтаи ҳамчуи холат

از نوک کلک قدرت یک نقطه همچو خالت

Исо нафас наёрад бо мӯъҷизи даҳонат

عیسی نفس نیارد با معجز دهانت

Мӯсо назар бидӯзад аз партави ҷалолат

موسی نظر بدوزد از پرتو جلالت

Вақте ки хашмнокӣ , бо мо итоб ме кун

وقتی که خشمناکی‌، با ما عتاب می‌کن

Бар ҳам мазан ҷаҳонӣ каз мо буд малолат

بر هم‌ مزن جهانی کز ما بود ملالت

Гуфтам ҳамаи туроам худро талоқ додам

گفتم همه تو را ام خود را طلاق دادم

То бӯ ки маҳви гирдам дар ҳастӣ камолат

تا بو که محو گردم در هستی کمالت

Гуфтои қадами надорӣ то кӣ дам эй нзорӣ

گفتا قدم نداری تا کی دم ای نزاری

Бас кун ки дар нагирад бо мо ба қилу қолат

بس کن که در نگیرد با ما به قیل و قالت