Хушаст агар бигузорад дар ин сарои аҷалат

خوش است اگر بگذارد در این سرا اجلت

Вале агар чаҳ биринҷӣ набошад ин маҳалат

ولی اگر چه برنجی نباشد این محلت

Чу бод мегузарад умру пеши ту бо даст

چو باد می گذرد عمر و پیش تو با دست

На умр , бош ки ҷой дигар кунад халалат

نه عمر ، باش که جای دگر کند خللت

Чу сарф мекунӣ аз умр ҳар нафаси чизе

چو صرف می کنی از عمر هر نفس چیزی

Равост гар накунӣ мустазод бар умлит

رواست گر نکنی مستزاد بر املت

Ғулув макун ба тнъми зи марги бози андеш

غلّو مکن به تنعّم ز مرگ باز اندیش

Ки дар нагирад агар бар фалаки шӯии ҳиялат

که در نگیرد اگر بر فلک شوی حیَلت

Ба ақли теғ чу миррӣх бар макаш ки ба қаҳр

به عقل تیغ چو مریخ بر مکش که به قهر

зи авҷи зрўаҳ ӣ гардун бияфканад Зуҳалат

ز اوج ذروه ی گردون بیفکند زحلت

зи пои умри гиреҳ боз кун ба ишқ ки ақл

ز پای عمر گره باز کن به عشق که عقل

Ба сад қирон накунад мушкили замонаи ҳалат

به سد قران نکند مشکل زمانه حلت

На бут параст кунад артҷо ба лоату ҳбл

نه بت پرست کند ارتجا به لات و هبل

Ҳазари знФс ки ҳам лоат туаст ҳам ҳблт

حذر زنفس که هم لات توست هم هبلت

Ба номи зишту накӯи рӯзгор ммсўл аст

به نام زشت و نکو روزگار ممثول است

Чунон бизӣ ки ба ном накӯ занад мислат

چنان بزی که به نام نکو زند مثلت

Нзорё ба Наими худоӣ восиқ бош

نزاریا به نعیم خدای واثق باش

Ки сад гуноҳ бубахшад худо ба як амалат

که صد گناه ببخشد خدا به یک عملت

Гуноҳ агарчӣ азимаст тавбаи бози орад

گناه اگرچه عظیم است توبه باز آرد

Миёни мағфират аз боргоҳи лами излт

میان مغفرت از بارگاه لم یزلت

Қаноатӣ куну бешии мҷўӣ ва ҷаҳд макун

قناعتی کن و بیشی مجوی و جهد مکن

Ба қисматӣ ки каромат накард дар азалат

به قسمتی که کرامت نکرد در ازلت