Фарёд намерасанд фарёд

فریاد نمی رسند فریاد

Аз дасти ситамгарони бедод

از دست ستمگران بیداد

Ҷон дар сар ишқ карду ширин

جان در سر عشق کرد و شیرین

Дар гӯш накард шӯри Фарҳод

در گوش نکرد شور فرهاد

Атрофи ҷаҳони пар аз парӣ рӯй

اطراف جهان پر از پری روی

Чун дида бидӯзад одамизод

چون دیده بدوزد آدمیزاد

Мискин чаҳ кунад дигар гирифтор

مسکین چه کند دگر گرفتار

Таслим чу дар каманд афтод

تسلیم چو در کمند افتاد

То сабри ҳиҷоб ишқ гардад

تا صبر حجاب عشق گردد

Ақл омаду пеши ман бростод

عقل آمد و پیش من بَراِستاد

Ногоҳ фитод оташи ишқ

ناگاه فتاد آتش عشق

Дар хирмани ақл ва дод бар бод

در خرمن عقل و داد بر باد

Ман мехоҳам ки домани сабр

من می خواهم که دامن صبر

Аз дасти даҳум наметавон дод

از دست دهم نمی توان داد

Бадномии дил наме писандам

بدنامی دل نمی پسندم

Дар суҳбати сабри сусти бунёд

در صحبت صبر سست بنیاد

То ҷони дории нзорё беш

تا جان داری نزاریا بیش

Ҳаргиз накунӣ зи дил дигар ёд

هرگز نکنی ز دل دگر یاد

Худ май доне ки дар ҳамаи умр

خود می دانی که در همه عمر

Як лаҳзаи набӯдае аз ӯ шод

یک لحظه نبوده ای از او شاد