Ба ком дил бидидам хештан ро

به کام دل بدیدم خویشتن را

Гирифтам дар бар он симини бадан ро

گرفتم در بر آن سیمین بدن را

Ба дастам дод зулфӣ каз насимаш

به دستم داد زلفی کز نسیمش

Ҷигар хӯн гардад оҳӯии хутан ро

جگر خون گردد آهوی ختن را

Ббўсидми баннои гӯшӣ ки аксаш

ببوسیدم بنا گوشی که عکسش

Тароват дод барги Настаран ро

طراوت داد برگ نسترن را

Санавбари қоматӣ каз рашки соқаш

صنوبر قامتی کز رشک ساقش

Ба гули дармонди пои сарви чаман ро

به گِل درماند پا سرو چمن را

На дар паҳлу ки дар чашмаши нишонд

نه در پهلو که در چشمش نشاند

Агар чун гул диҳад хории саман ро

اگر چون گل دهد خاری سمن را

Ҷаҳонӣ дар шукр гирад ҳрони гуҳ

جهانی در شکر گیرد هرآن گه

Ки ҳамчун писта бигушоед даҳан ро

که همچون پسته بگشاید دهن را

Чу бинмоед сари дандон ба ханда

چو بنماید سر دندان به خنده

Бирезади обрӯ дар адан ро

بریزد آبرو درِّ عدن را

зи бӯяши зинда во бошад нзорӣ

ز بویش زنده وا باشد نزاری

Ба хокаш гар фиристад перҳан ро

به خاکش گر فرستد پیرهن را

Агар бар турбаташи рӯзӣ наад даст

اگر بر تربتش روزی نهد دست

Бадарад бар худ аз риққати кафан ро

بدرّد بر خود از رقّت کفن را