Чаҳ шавад гар бипазирӣ мантар доман ро

چه شود گر بپذیری من تر دامن را

Хушки мағзӣ , хрФӣ , содаи дилӣ чун ман ро

خشک مغزی ، خرفی ، ساده دلی چون من را

Ҷони дареғ аз ту надорам агарам роҳи диҳӣ

جان دریغ از تو ندارم اگرم راه دهی

Чаҳ маҳал дар сафи ушшоқ наад дили тан ро

چه محل در صف عشاق نهد دل تن را

Ҳам дили мост ки бар мо ба ситам ме гиряд

هم دل ماست که بر ما به ستم می گرید

Мисли инаст ки ҳам оҳан шаканд оҳан ро

مثل این است که هم آهن شکند آهن را

Бо ман эй ёр агар ёри манӣ ёрӣ кун

با من ای یار اگر یار منی یاری کن

На чу ёрӣ ки ҳама захм занад ҳован ро

نه چو یاری که همه زخم زند هاون را

Мардумон дар ҳақи ман ҳар чаҳ бтар ме гӯйанд

مردمان در حق من هر چه بتر می گویند

Чаҳ кунам пеш гирифтам ба қафои гардан ро

چه کنم پیش گرفتم به قفا گردن را

Дӯст донад ки маро бо ки сар ва кор афтод

دوست داند که مرا با که سر و کار افتاد

Сари рӯҳи аллоҳи баси Марями обистан ро

سرِّ روح الله بس مریم آبستن را

Ман киам каз ту сухан гӯям ва аз қисса ӣ хеш

من که ام کز تو سخن گویم و از قصّه ی خویش

Ростии лоф фасоҳат нарасад алкн ро

راستی لافِ فصاحت نرسد الکن را

Бо рақибон шуда бар буии туами ҳам хона

با رقیبان شده بر بوی توام هم خانه

Ҳеҷ каси дӯсти набӯдаи сети чунин душман ро

هیچ کس دوست نبوده ست چنین دشمن را

Кӯи насимии зи арақи чини ту то бинмоед

کو نسیمی ز عرق چین تو تا بنماید

Юсуфи боди сабои мужда ӣ пероҳан ро

یوسف باد صبا مژده ی پیراهن را

Соқио дайр макун зуд бидиҳ соғар май

ساقیا دیر مکن زود بده ساغرِ می

Гар гирифтаи сети сараши хишт бар афкани ?дан ро

گر گرفته ست سرش خشت بر افکن دَن را

Тоза рӯ бошу миндози гиреҳ бар абрӯ

تازه رو باش و مینداز گره بر ابرو

Ба кудурат натавон хӯрд май равшан ро

به کدورت نتوان خورد می روشن را

Аз маҷорӣ димоғам наравад дӯд бихӯр

از مجاریِ دماغم نرود دود بخور

Магар аз оташ мебар фиканӣ равзан ро

مگر از آتش می بر فکنی روزن را

Хешро аз нафаси сӯхтаи дили дори нигоҳ

خویش را از نفس سوخته دل دار نگاه

Ки ба як оҳ бисӯзанд ду сад хирман ро

که به یک آه بسوزند دو صد خرمن را

Оя ӣ хулласаи аллоҳ ба ки омад доне

آیه ی خلّصه الله به که آمد دانی

Ба Таҳамтан ки баровард з чаҳ бежан ро

به تهمتن که برآورد ز چه بیژن را

Шуд нзории зи хаёли ту чу сӯзани борӣк

شد نزاری ز خیال تو چو سوزن باریک

Чаҳ хаёласт ки бгдохти чунин сӯзан ро

چه خیال است که بگداخت چنین سوزن را