То нестӣ дар омад ва ҳастӣ мо ситад

تا نیستی در آمد و هستیِ ما ستد

Ҳам сабр дар ҳиҷоб шуд аз мо ва ҳам хирад

هم صبر در حجاب شد از ما و هم خرد

Мо ошиқони кӯии харобот дам занем

ما عاشقانِ کویِ خرابات دم زنیم

Каз зоҳидии савмиъаи буии вафо назд

کز زاهدانِ صومعه بویِ وفا نزد

Аз ҳирсу ози тан ба ъно дар надода ем

از حرص و آز تن به عنا در نداده ایم

Ҳам чун дарахти тӯти лагади хӯрда аз қФд

هم چون درختِ توت لگد خورده از قفد

Девонагони малики худоӣаму халқ ро

دیوانگانِ ملکِ خداییم و خلق را

Дар мо зи роҳи ақл тасарруф наме расад

در ما ز راهِ عقل تصرّف نمی رسد

Моро ба рангу буи тафовут наме кунад

ما را به رنگ و بوی تفاوت نمی کند

Гар атласаст пӯшиш вагар пора намад

گر اطلس است پوشش و گر پارۀ نمد

Миҳроби дайни мо хами абрӯӣ ӯ бас аст

محرابِ دینِ ما خمِ ابرویِ او بس است

Як ваҷҳ агар ду қибла кунад кӣ раво буд

یک وجه اگر دو قبله کند کی روا بود

Чун дӯст дар назар буд аз ҳур фориғем

چون دوست در نظر بود از حور فارغیم

Бо нури офтоби куҷои шамъ дар хӯрд

با نور آفتاب کجا شمع در خورد

Алои ризоӣ дӯст наҷӯям зи хайру шар

الّا رضایِ دوست نجویم ز خیر و شر

Ало барои дӯст нагӯям ба неку бад

الّا برایِ دوست نگویم به نیک و بد

Дар ишқ воҷибаст далелии нзорё

در عشق واجب است دلیلی نزاریا

Ҳаргиз ба мунтаҳо нарасад ҳеҷ кас ба худ

هرگز به منتها نرسد هیچ کس به خود