Ба даст овардаам ёрӣ ки рӯе чун қамар дорад

به دست آورده ام یاری که رویی چون قمر دارد

Даҳоне чун лаби ширини лабоне чун шукр дорад

دهانی چون لبِ شیرین لبانی چون شکر دارد

Куҷо шуд исои Марями биёи гӯи мӯъҷизи дами байн

کجا شد عیسیِ مریم بیا گو معجزِ دم بین

Ки дар ҳар ҳарфи пиндории ниҳони ҷонӣ дигар дорад

که در هر حرف پنداری نهان جانی دگر دارد

Назар то бар ваии афкандами зи сар то пой дар бандам

نظر تا بر وی افکندم ز سر تا پای در بندم

Сар ӯ дорам аз олам надонам ӯн чаҳ сар дорад

سرِ او دارم از عالم ندانم اون چه سر دارد

Чаҳ донад ҳар ҳавас нокӣ камоли ҳасани Лайлӣ ро

چه داند هر هوس ناکی کمالِ حسنِ لیلی را

Касе донад ки чун маҷнӯни дилии соҳиб назар дорад

کسی داند که چون مجنون دلی صاحب نظر دارد

Агар содиқ буд ошиқ ба тири таънаи фосиқ

اگر صادق بود عاشق به تیرِ طعنۀ فاسق

На рӯй андари гурези орад на пурвой сипар дорад

نه روی اندر گریز آرد نه پروایِ سپر دارد

Бигӯ эй пайк муштоқон бидон хуршед кин мискин

بگو ای پیکِ مشتاقان بدان خورشید کاین مسکین

Ҳамаи шаби дидаи бедору ҳайрон бар саҳар дорад

همه شب دیدۀ بیدار و حیران بر سحر دارد

Лагади кӯби фироқатгар маро хокӣ кунад шояд

لگد کوبِ فراقت گر مرا خاکی کند شاید

Магари бозоўрди бодӣ ки бар Кувайт гузар дорад

مگر بازآورد بادی که بر کویت گذر دارد

Чаро бояд нзориро назари ҷуз бар ту афкандан

چرا باید نزاری را نظر جز بر تو افکندن

Раво набӯд ҷаҳон дидан ба чашмӣ каз ту бар дорад

روا نبود جهان دیدن به چشمی کز تو بر دارد

Касе каши ҳам дамӣ бошад азу чанде ҷудо монад

کسی کش هم دمی باشد ازو چندی جدا ماند

Аҷаб медорам ар ҳаргиз дигар азм сафар дорад

عجب می دارم ار هرگز دگر عزمِ سفر دارد