Чаҳ дардасти ин ки оромӣ надорад

چه دردست این که آرامی ندارد

Чаҳ давраст ин ки анҷомӣ надорад

چه دورست این که انجامی ندارد

Нигаҳ кардам ба дунёи зарра ӣӣ нест

نگه کردم به دنیا ذرّه یی نیست

Ки аз хуршед эъломӣ надорад

که از خورشید اعلامی ندارد

Надидам ҳеҷ соҳиб дил надидам

ندیدم هیچ صاحب دل ندیدم

Ки бар кафи ҳам чу ҷам ҷомӣ надорад

که بر کف هم چو جم جامی ندارد

Ба воҷиби иззати дарвеш май дор

به واجب عزّتِ درویش می دار

Ки султонаст агар шомӣ надорад

که سلطان است اگر شامی ندارد

Макун бар мардуми ошиқи маломат

مکن بر مردمِ عاشق ملامت

Ки беш аз ошиқӣ комӣ надорад

که بیش از عاشقی کامی ندارد

Ҷамодаст он ба маънӣ ҷонвар нест

جمادست آن به معنی جانور نیست

Ки хотир бо дил оромӣ надорад

که خاطر با دل آرامی ندارد

Ба инсон кӣ кунад тарҷеҳи ваҳшӣ

به انسان کی کند ترجیح وحشی

Ки гардани баста домӣ надорад

که گردن بستۀ دامی ندارد

Чаҳ май хоҳии нзориро ки бинӣ

چه می خواهی نزاری را که بینی

Нзории ҷузи ҳамин номӣ надорад

نزاری جز همین نامی ندارد

Сиррӣ дорад фидои мақдами дӯст

سری دارد فدایِ مقدمِ دوست

Ба гардан беш аз йен вомӣ надорад

به گردن بیش از ین وامی ندارد