Давлати он кас ки умр бо ту гузорад

دولتِ آن کس که عمر با تو گذارد

Ҳар ки на дар банди тест бахт надорад

هر که نه در بندِ تست بخت ندارد

Он ки зиёрат кунад туро ба иродат

آن که زیارت کند ترا به ارادت

Ҳоҷат он набӯдаш ки ҳаҷи бгзорд

حاجتِ آن نبودش که حج بگزارد

Неи ғалатам бар ту муддаӣ ба муҳаббат

نی غلطم بر تو مدّعی به محبّت

Бар нахурдгар чаҳ тухми меҳри бикорад

بر نخورد گر چه تخمِ مهر بکارد

Умр бибояд ки боғи бон чу ту сарвӣ

عمر بباید که باغ بان چو تو سروی

Дар чамани боғи рӯзгори бикорад

در چمنِ باغِ روزگار بکارد

Айб кунандам ки дили бадви мада аз дил

عیب کنندم که دل بدو مده از دل

Кас чаҳ кунадгар ба дили барии нспорд

کس چه کند گر به دل بری نسپارد

Қудрат рафтани зи пеши сайди забун ро

قدرتِ رفتن ز پیش صیدِ زبون را

Нест ки соҳиб каманд ме нагузорад

نیست که صاحب کمند می نگذارد

Бо чу ту зӯри озмо ки рост нагӯйӣ

با چو تو زور آزما که راست نگویی

Қӯти бозуии он ки панҷа фишорад

قوّتِ بازویِ آن که پنجه فشارد

Бода ба ман даҳ ки маи салоҳу маи тақво

باده به من ده که مه صلاح و مه تقوا

Бо ту кас аз ному нанг ёд наёрад

با تو کس از نام و ننگ یاد نیارد

Зоҳиди сад соларо зи дасти ту сикӣ

زاهدِ صد ساله را ز دست تو سیکی

Дар рамазони ҳам чу ангабини бгўорд

در رمضان هم چو انگبین بگوارد

Нафаси мпрўри нзорё ки муҳаққиқ

نفس مپرور نزاریا که محقّق

Аҳли ҳаворо ҳам аз дўоби шуморад

اهل هوا را هم از دواب شمارد

Сина чу софӣ кунӣ муқӣми харобот

سینه چو صافی کنی مقیمِ خرابات

Бош ки тоҳири назар ба хайр гуморд

باش که طاهر نظر به خیر گمارد