Ишқи об аз рӯй корам май барад

عشق آب از روی کارم می برد

Равнақ аз сабру қарорам май барад

رونق از صبر و قرارم می برد

Розпўшӣ мекунад вази ақлу ҳуш

رازپوشی می کند وز عقل و هوش

Ному нангу фахру орам май барад

نام و ننگ و فخر و عارم می برد

Ҳайбати ишқ аз шикваи салтанат

هیبت عشق از شکوه سلطنت

Дасту дил аз кору боРом май барад

دست و دل از کار و بارم می برد

Май наад асрор бо ман дар миён

می نهد اسرار با من در میان

Вояи ман аз канорам май барад

وایه من از کنارم می برد

Рӯзгорӣ дар муҳӣти ваҳми хеш

روزگاری در محیط وهم خویش

Ғарқ будам бо канорам май барад

غرق بودم با کنارم می برد

Ҳарчӣ фии алҷмлаҳи писанд ишқ нест

هرچه فی الجمله پسند عشق نیست

Аз ниҳону ошкорам май барад

از نهان و آشکارم می برد

Ҷону дили худ барад ва дар бозори сар

جان و دل خود برد و در بازار سر

Ғайри савдо ҳар чаҳ дорам май барад

غیر سودا هر چه دارم می برد

Мастӣ эй май оради вхўдбинӣ Эй

مستی ای می آرد وخودبینی ای

Аз димоғи ҳуши ёрам май барад

از دماغ هوش یارم می برد

Ақлро аз хотири машғӯли ман

عقل را از خاطر مشغول من

То дигар ёдаш наёрам май барад

تا دگر یادش نیارم می برد

Қоиди таслимро бар ман гумошт

قاید تسلیم را بر من گماشت

То ба яғмои рахту боРом май барад

تا به یغما رخت و بارم می برد

Ошноӣ медиҳад фитрат ба ман

آشنایی می دهد فطرت به من

Бо сари он рӯзгорам май барад

با سر آن روزگارم می برد

Омада сетам солу рағми ақл ро

آمده ست ام سال و رغم عقل را

Бо сари паймони порам май барад

با سر پیمان پارم می برد

Аз бухор хамр будам сари гарон

از بخار خمر بودم سر گران

Соқии фитрати хуморам май барад

ساقی فطرت خمارم می برد

Аз нзорӣ боз мегирад маро

از نزاری باز می گیرد مرا

Зореи охир ки зорам май барад

زاریی آخر که زارم می برد