Бар ёди дӯстони нафасӣ май занам ба дард

بر یاد دوستان نفسی می زنم به درد

Хуши вақти дӯстон ки касе ёд мо накард

خوش وقت دوستان که کسی یاد ما نکرد

эй бод бигузар имшаб ва бо дӯстон бигӯӣ

ای باد بگذر امشب و با دوستان بگوی

То мехӯрданд май ки хирадманд ғам нахурд

تا می خوردند می که خردمند غم نخورد

Гар фурсатии дроФтд ва бошад маҷоли он

گر فرصتی درافتد و باشد مجال آن

Каз дӯстони ду ҳарфи туоне суол кард

کز دوستان دو حرف توانی سوال کرد

Гӯи ёд мо кунед ва ба ҳиммат мадад диҳед

گو یاد ما کنید و به همت مدد دهید

Вони гуҳ ба гирди ҳеҷ мазоҳим дигар магарад

وآن گه به گرد هیچ مزاحم دگر مگرد

То дӯстон малул нигараданду сари гарон

تا دوستان ملول نگردند و سر گران

Рамзии сабк адо кун ва тӯмор дарнавард

رمزی سبک ادا کن و طومار درنورد

Нгзордти замонаи замонӣ ба хона Эй

نگذاردت زمانه زمانی به خانه ای

ӣнҷои намӯна Эйаст ба сад эътибор нарад

اینجا نمونه ای است به صد اعتبار نرد

Ҳон то ба ёварон барисӣ бештар ки бас

هان تا به یاوران برسی بیشتر که بس

Дар хонаи мухотирае муҳраи вори фард

در خانه مخاطره ای مهره وار فرد

Дар змҳрири озӣу урёни зи стар роз

در زمهریر آزی و عریان ز ستر راز

Гар нест барги барадат аз ин марғзори барад

گر نیست برگ بردت از این مرغزار برد

Ҳаст аз сиришк рӯй нзорӣ ҳамеша сурх

هست از سرشک روی نزاری همیشه سرخ

Варна буд ҳар ойӣна ранг назор зард

ورنه بود هر آیینه رنگ نزار زرد

Як ҳафтаи айш ва аз паии он муддатии фироқ

یک هفته عیش و از پی آن مدتی فراق

Ореи хумору хор буд бо набеду вирд

آری خمار و خار بود با نبید و ورد

Осоиш аз ҳаёти ҳамон чанд рӯз буд

آسایش از حیات همان چند روز بود

Бе рӯй дӯст бар дил мо шуд ҳаёти сард

بی روی دوست بر دل ما شد حیات سرد

Бо рӯзгор беш чаҳ кӯшӣ нзорё

با روزگار بیش چه کوشی نزاریا

Доне ки бо замона накарда сети каси набард

دانی که با زمانه نکرده ست کس نبرد