Чу булбул дигар бора овоз кард

چو بلبل دگر باره آواز کرد

Ба рӯем дар хуши дилӣ боз кард

به رویم در خوش دلی باز کرد

Ба байғӯлаи хилвати абоади ман

به بیغوله خلوت اباد من

Чу Зуҳра ба хунёгарӣ соз кард

چو زهره به خنیاگری ساز کرد

Ба фарёду афғону зории зи бас

به فریاد و افغان و زاری ز بس

Ки тадбири анҷом воғоз кард

که تدبیر انجام واغاز کرد

Миёни гулистон бар атрофи хор

میان گلستان بر اطراف خار

Ба сад ҳилаи худро дамӣ коз кард

به صد حیله خود را دمی کاز کرد

Бар оварад дастон ба тшниъи гул

بر آورد دستان به تشنیع گل

Ки чун ту басии хоҷа парвоз кард

که چون تو بسی خواجه پرواز کرد

Ҳам аз ғояти ҳасани гул маст шуд

هم از غایت حسن گل مست شد

Фурӯ монад аз бас ки парвоз кард

فرو ماند از بس که پرواز کرد

Сари анҷом ҳаззӣ надид аз ҳаёт

سر انجام حظی ندید از حیات

Агар ҳафтае дар чаман ноз кард

اگر هفته ای در چمن ناز کرد

Ба наргис нигаҳ кун ки боди сабо

به نرگس نگه کن که باد صبا

Агар чанд рӯзаши сар афроз кард

اگر چند روزش سر افراز کرد

Бадв дар зимистони нигар каз вуҷӯд

بدو در زمستان نگر کز وجود

Рӯонаш ба сӯии адам боз кард

روانش به سوی عدم باز کرد

Марои ишқ дар хонаи имтиҳон

مرا عشق در خانه امتحان

Бпрўрд ва раҳ дод воъзоз кард

بپرورد و ره داد واعزاز کرد

Вазони пас ки дар хона сокин шудам

وزان پس که در خانه ساکن شدم

Ба як ҳамлаи хона бар андоз кард

به یک حمله خانه بر انداز کرد

Нзорӣ агар дида бошӣ касе

نزاری اگر دیده باشی کسی

Ки ғаммозро муҳаррам роз кард

که غماز را محرم راز کرد

Чунон дон ки аз қавми насронӣон

چنان دان که از قوم نصرانیان

Чилипо касе ҷксаҳ ӣ боз кард

چلیپا کسی جکسه ی باز کرد