Видоъи ёри гиромӣ наметавонам кард

وداع یار گرامی نمی توانم کرد

Ки эҳтимоли сафари зор внотўонм кард

که احتمال سفر زار وناتوانم کرد

Здўстони шафиқам ки мерасад фарёд

زدوستان شفیقم که می رسد فریاد

зи дасти дил ки дигар бора достонам кард

ز دست دل که دگر باره داستانم کرد

зи корномаи афъоли дили яке ин аст

ز کارنامه افعال دل یکی این است

Ба эътибор ки сад бори қасд ҷонам кард

به اعتبار که صد بار قصد جانم کرد

На саҳв мекунам аз дасти дил на май нолам

نه سهو می کنم از دست دل نه می نالم

Ки пои банди балои ёр меҳрбонам кард

که پای بند بلا یار مهربانم کرد

Канори ман чу садафи пар шудаи сет то ба миён

کنار من چو صدف پر شده ست تا به میان

зи баси нисор ки чашм гуҳар фишонам кард

ز بس نثار که چشم گهر فشانم کرد

Маҷол сабр надорам з рӯй хешу ақл

مجال صبر ندارم ز روی خویش و عقل

Ҳазор бори дарин варта имтиҳонам кард

هزار بار درین ورطه امتحانم کرد

Магари мураббии фитрат чу парвариш ме дод

مگر مربی فطرت چو پرورش می داد

Ба ҷои мағзи муҳаббат дар устихонам кард

به جای مغز محبت در استخوانم کرد

Хиради шабӣ ба тафарруҷ дар омад аз дар мо

خرد شبی به تفرج در آمد از در ما

Дамии зи даври тамошои дил ситонам кард

دمی ز دور تماشای دل ستانم کرد

Чу боздид маро гуфт ҳақ ба ҷониби тест

چو بازدید مرا گفت حق به جانب تست

Бирав ки бар ту маломат наметавонам кард

برو که بر تو ملامت نمی توانم کرد

Рақиби дӯст чу душман ба кор мо бархест

رقیب دوست چو دشمن به کار ما برخاست

Раво надошт ки сокин шавам равонам кард

روا نداشت که ساکن شوم روانم کرد

з шаҳр гуфт нзории чунон равон кунамат

ز شهر گفت نزاری چنان روان کنمت

Ки эътибор кунанд аз ту вчнонм кард

که اعتبار کنند از تو وچنانم کرد

Чу бод май рӯм акнӯн агар чаҳ як чанде

چو باد می روم اکنون اگر چه یک چندی

Замонаи мӯътакифи хок устонам кард

زمانه معتکف خاک استانم کرد