Видоъи ёри гиромӣ наметавонам кард

وداع یار گرامی نمی توانم کرد

Ки беш заҳри ҷудоӣ наметавонам хӯрд

که بیش زَهرِ جدایی نمی توانم خورد

Чаҳ толеъаст маро бар сафари чунин ҳамаи сол

چه طالع است مرا بر سفر چنین همه سال

Ки рӯзгори сафари кори мо ба ҷон оварад

که روزگار سفر کار ما به جان آورد

Чу ҳосил дигарам нест ҷузи азоби фироқ

چو حاصل دگرم نیست جز عذاب فراق

Замона бе ҳдаҳи чандини маро чаҳ май пурвирд

زمانه بی هده چندین مرا چه می پرورد

Табиби ҷаҳд басӣ кард баҳри иллати ҳиҷр

طبیب جهد بسی کرد بهرِ علت هِجر

Вале чаҳ суд ки дармон наме пазиради дард

ولی چه سود که درمان نمی پذیرد درد

Чу бод май баради обишхурами зи хок ба хок

چو باد می برد آبشخورم ز خاک به خاک

Замона мекунад ин , бо замона чтўон кард

زمانه می کند این ، با زمانه چِتوان کرد

Маро магӯӣ ки дилро насиҳатӣ ме кун

مرا مگوی که دل را نصیحتی می کن

Ба дам намешавад ин кӯра ӣ пари оташи сард

به دم نمی شود این کوره ی پر آتش سرد

Висоли дӯсти чунон мутлақи алънони рафтаи сет

وصال دوست چنان مطلق العنان رفته ست

Ки мсръон ниёзаш намерасанд ба гирд

که مسرعان نیازش نمی رسند به گرد

Нзорё чу ҳамаи соли фориғии зи ватан

نزاریا چو همه سال فارغی ز وطن

Ба қавли ақли ту албата гирди ишқи магарад

به قول عقل تو البته گِرد عشق مگرد

зи ранҷи меҳнати ғурбат ҳар онкии хости халос

ز رنج محنت غربت هر آنکه خواست خلاص

Чу ганҷи кунҷ саломат гирифт фориғу фард

چو گنج کنج سلامت گرفت فارغ و فرد