Замонаи аҳду вафои оқибати з сар гирад

زمانه عهد و وفا عاقبت ز سر گیرد

МФорқти зи миёни ман ва ту баргирад

مفارقت ز میان من و تو برگیرد

Марои ту ҷону ҷаҳонӣу хок бар сари дил

مرا تو جان و جهانی و خاک بر سر دل

Агар ба ҷои ту ҳаргиз касе дигар гирад

اگر به جای تو هرگز کسی دگر گیرد

Чу дил ҳар оина дар кор дӯст хоҳад шуд

چو دل هر آینه در کار دوست خواهد شد

Чаро ба ҳарза касе ёр мухтасар гирад

چرا به هرزه کسی یار مختصر گیرد

Муҳиби содиқи ҳам хона бало бошад

محب صادق هم خانه بلا باشد

Фидои дӯст чаро аз бало ҳазар гирад

فدای دوست چرا از بلا حذر گیرد

Ба васл даст намегирадам фироқи ҳабиб

به وصل دست نمی گیردم فراق حبیب

Ки донад ореи оқибат магар гирад

که داند آری عاقبت مگر گیرد

Аҷаби мадор ки инсони кушта зинда шавад

عجب مدار که انسان کشته زنده شود

Кигар сараш баравад дӯстии з сар гирад

که گر سرش برود دوستی ز سر گیرد

Ҳазари зи машъалаи ишқ каз ҳарорати шавқ

حذر ز مشعله عشق کز حرارت شوق

Ба як шарар дару девори ақл дар гирад

به یک شرر در و دیوار عقل در گیرد

Нзорӣ аз садафи сина ҳар замон бе дӯст

نزاری از صدف سینه هر زمان بی دوست

Чу абри домани афлок дар гуҳар гирад

چو ابر دامنِ افلاک در گهر گیرد