Оташи ишқ чу дар сина шарор андозад

آتش عشق چو در سینه شرار اندازد

Мардро аз зибри тахт ба дор андозад

مرد را از زبر تخت به دار اندازد

Ишқ бар ҳар тараф аз мамлакати дил ки занад

عشق بر هر طرف از مملکت دل که زند

Ҳамчуи мавҷии сет ки дарё ба канор андозад

همچو موجی ست که دریا به کنار اندازد

Ошиқ онаст кигар бар сари кӯяши маҳбӯб

عاشق آن است که گر بر سر کویش محبوب

Бугзарад дар қадамаши сар ба нисор андозад

بگذرد در قدمش سر به نثار اندازد

Падарам гуфт ки ҳам захм ҳалокат бихӯрад

پدرم گفت که هم زخم هلاکت بخورد

Хештани ҳаркии чунин бар сар нор андозад

خویشتن هرکه چنین بر سر نار اندازد

Гуфтам аз муддаӣони боки мадор эй бобо

گفتم از مدعیان باک مدار ای بابا

Чаҳ тавон сӯхт аз оташ ки чанор андозад

چه توان سوخت از آتش که چنار اندازد

Дӯстон бар сари девори сарои бастонаш

دوستان بر سر دیوار سرا بستانش

Боғбонро магузоред ки хор андозад

باغبان را مگذارید که خار اندازد

Чаҳ шавад гар бигузоранд рақибони ҳарам

چه شود گر بگذارند رقیبان حرم

Ки нзории назар аз давр ба ёр андозад

که نزاری نظر از دور به یار اندازد