Навбати поси васли ту бӯ ки шабӣ ба мо расад

نوبت پاس وصل تو بو که شبی به ما رسد

Салтанатии чунон аҷабгар ба чунин гадо расад

سلطنتی چنان عجب گر به چنین گدا رسد

Мо нанашаста як нафаси боҳаму шаҳри пари сухан

ما ننشسته یک نفس باهم و شهر پر سخن

Қиссаи моҷарои ман то пас аз ин куҷо расад

قصه ماجرای من تا پس از این کجا رسد

Кор ба ҷон расед ва ту ҳеҷ ба мо наме рисӣ

کار به جان رسید و تو هیچ به ما نمی رسی

Зин ба навотар ошно бо сар ошно расад

زین به نواتر آشنا با سر آشنا رسد

Гар чаҳ намерасад ба мо навбати иттисоли ту

گر چه نمی رسد به ما نوبت اتصال تو

Ҳам ба умед ҳолиё сабр кунем то расад

هم به امید حالیا صبر کنیم تا رسد

Ҷаҳд кунем солҳо то ту дамӣ ба мо рисӣ

جهد کنیم سال‌ها تا تو دمی به ما رسی

Сабр кунанд умрҳо точўи туе фаро расад

صبر کنند عمرها تاچو تویی فرا رسد

Гар бикашӣу баъд аз ин бар сар кушта бигузарӣ

گر بکشی و بعد از این بر سر کشته بگذری

Аз нафаси насими ту рӯҳ ба шахс мо расад

از نفس نسیم تو روح به شخص ما رسد

Чанд ситами кашами зи дили дида чаро наме кунам

چند ستم کشم ز دل دیده چرا نمی کَنَم

Ҷурм манаст ростӣ ҳар чаҳ ба мо ҷазо расад

جرم من است راستی هر چه به ما جزا رسد

Оина ӣ уфуқи чунон тира кунад ки бахти ман

آینه ی افق چنان تیره کند که بخت من

Дӯди дили пари оташамгар ба дам сабо расад

دود دل پر آتشم گر به دم صبا رسد

ё барисӣ ба коми дил ё нарисӣ нзорё

یا برسی به کام دل یا نرسی نزاریا

Гар нарасад ҷафо ба сари умр ба мунтаҳо расад

گر نرسد جفا به سر عمر به منتها رسد