Зон пеш ки ёрамро оҳанг сафар бошад

زان پیش که یارم را آهنگِ سفر باشد

Хуш бошад агар васлии як бор дигар бошад

خوش باشد اگر وصلی یک بارِ دگر باشد

Дар пои ваии афтодангар ҷони талабад додан

در پایِ وی افتادن گر جان طلبد دادن

Дар маърази ҷони бозони ҷонро чаҳ хатар бошад

در معرضِ جان بازان جان را چه خطر باشد

Бедӯст ба сари бурдани душвортар аз мурдан

بی دوست به سر بردن دشوارتر از مردن

Дили майл ба ҷон дорад тани зинда ба сар бошад

دل میل به جان دارد تن زنده به سر باشد

Ман дӯст касе дорам эй дӯст ки бар сурӯш

من دوست کسی دارم ای دوست که بر سَروش

Ҳам муштарӣу Зуҳраи ҳам шамс ва қамар бошад

هم مشتری و زهره هم شمس و قمر باشد

Гар ҳеҷ шавад рӯзии сар дар сари он корам

گر هیچ شود روزی سر در سرِ آن کارم

Ҳар дами илми бахтами афрохта тар бошад

هر دم عَلَم بِختم افراخته تر باشد

Борӣ битавон гуфтан каз ишқ ки кштндм

باری بتوان گفتن کز عشقِ که کشتندم

Бар ман зафари душман май шояд агар бошад

بر من ظفرِ دشمن می شاید اگر باشد

Бар сӯрати ҳоли худ дил шефта ме бошам

بر صورتِ حالِ خود دل شیفته می باشم

На ҳам чу хато байнон мелам ба сувар бошад

نه هم چو خطا بینان میلم به صور باشد

Аз тарси рақибонро нафрин накунам ҳаргиз

از ترس رقیبان را نفرین نکنم هرگز

Доне ки чаро ? аз бад бисёр бтар бошад

دانی که چرا؟ از بد بسیار بتر باشد

Он ҷо ки хаёл ӯ бинмуд ҷамол ӯ

آن جا که خیالِ او بنمود جمالِ او

На гӯш ва хабар монад на чашм ва басар бошад

نه گوش و خبر ماند نه چشم و بصر باشد

Рӯзӣ ки бибахшоеду зи парда бурун ояд

روزی که ببخشاید و ز پرده برون آید

Машну ки нзориро пурвой назар бошад

مشنو که نزاری را پروایِ نظر باشد

Ҷое ки кунад Лайлӣ дар пардаи дили майлӣ

جایی که کند لیلی در پردۀ دل میلی

Бар ҳам зада маҷнӯнро аз худ чаҳ хабар бошад

بر هم زدۀ مجنون را از خود چه خبر باشد