Маро агар чу ду чашмати ҳазор ҷон бошад
مرا اگر چو دو چشمت هزار جان باشد
Чу ҳалқаи камарат бо ту дар миён бошад
چو حلقۀ کمرت با تو در میان باشد
Гар устихони танами ҳам чу серума хок шавад
گر استخوانِ تنم هم چو سرمه خاک شود
Ҳануз буи туам дар машом ҷон бошад
هنوز بویِ تو ام در مشامِ جان باشد
Чаҳ гӯнаи сӯрати ширин ҳануз дар санг аст
چه گونه صورتِ شیرین هنوز در سنگ است
Хаёл рӯй ту дар чашми ман чунон бошад
خیالِ رویِ تو در چشمِ من چنان باشد
Каманди зулфи ту дар гарданами ҳамеи тобад
کمندِ زلفِ تو در گردنم همی تابد
Чу хӯн ба гардани золим ки ҷовдон бошад
چو خون به گردنِ ظالم که جاودان باشد
Ман аз миён биравам чун ту дар миёни ое
من از میان بروم چون تو در میان آیی
Муҳаббати азалиро ҳамин нишон бошад
محبّتِ ازلی را همین نشان باشد
Ҷаҳон ба рӯй чу моҳи ту хуррамаст ва ба лутф
جهان به رویِ چو ماهِ تو خرّم است و به لطف
Муқобили ту на мумкин ки дар ҷаҳон бошад
مقابلِ تو نه ممکن که در جهان باشد
Даҳонат ар ба ҳаловат набот нест чаро
دهانت ار به حلاوت نبات نیست چرا
Чу чашмаи Хизраши сабза бар карон бошад
چو چشمۀ خضرش سبزه بر کران باشد
Лабаш ҳар ина кӣ бошад аз Хизри холӣ
لبش هر اینه کی باشد از خضر خالی
Касе ки чашмаи ҳайвонаш дар даҳон бошад
کسی که چشمۀ حیوانش در دهان باشد
Ба рағми ман сари зулфат ба дасти боди сабо
به رغمِ من سرِ زلفت به دستِ بادِ صبا
Мада ки ғайрати ман бештар аз он бошад
مده که غیرتِ من بیش تر از آن باشد
Бапуш рӯй зи кӯтаҳи назар ки суҳбат ӯ
بپوش روی ز کوته نظر که صحبتِ او
Гарон буд пас агар чанд ройгон бошад
گران بود پس اگر چند رایگان باشد
Макун дар оина рӯй накӯи нигоҳи басӣ
مکن در آینه رویِ نکو نگاه بسی
Ки ошиқ аз паии маъшӯқи бад гумон бошад
که عاشق از پیِ معشوق بد گمان باشد
Ба дӯстӣ ки висоли туам чунон бояд
به دوستی که وصالِ توم چنان باید
Ки ҳам чу сӯрати ҷон аз назар ниҳон бошад
که هم چو صورتِ جان از نظر نهان باشد
Қабул кун зи нзории ҳадиси ишқи вмгўӣ
قبول کن ز نزاری حدیثِ عشق ومگوی
Ки лофи муддаӣон бар сар забон бошад
که لافِ مدّعیان بر سرِ زبان باشد
Ба гӯш ҷон бишинав каз миён ҷон гуяд
به گوشِ جان بشنو کز میانِ جان گوید
Ҳикоятӣ ки дарави сар ошиқон бошад
حکایتی که درو سرّ عاشقان باشد