Гар ёд кунад як шбкми ёр чаҳ бошад

گر یاد کند یک شبَکم یار چه باشد

То шод шавам зу ман ғмхўор чаҳ бошад

تا شاد شوم زو من غمخوار چه باشد

Хандону хиромони зи дирами масти даройад

خندان و خرامان ز درم مست درآید

Ҷомӣ диҳадам зон май рухсор чаҳ бошад

جامی دهدم زان میِ رخسار چه باشد

Як бӯса ба ман бидиҳад ва ҷонам бастанд

یک بوسه به من بدهد و جانم بستاند

Ҳарчанд ки арзон буд ин бор чаҳ бошад

هرچند که ارزان بود این بار چه باشد

Гӯйанд марои ҷон чаҳ кунӣ дар сари кораш

گویند مرا جان چه کنی در سر کارش

Мақсӯди ту онгоҳи зи дидор чаҳ бошад

مقصود تو آنگاه ز دیدار چه باشد

Гар даст диҳад давлати ин кор барояд

گر دست دهد دولت این کار برآید

Дар ҳар ду ҷаҳони хуштар аз ин кор чаҳ бошад

در هر دو جهان خوش تر از این کار چه باشد

Ҷон бо гули васлаш [ ба ҷуз аз ] хор наёяд

جان با گل وصلش [ به جز از ] خار نیاید

Онҷо ки гул ояд адами хор чаҳ бошад

آنجا که گل آید عدم خار چه باشد

Онҷо ки буд қомату рухсор нигорам

آنجا که بود قامت و رخسار نگارم

Чаҳ сарви чаман ё гули гулзор чаҳ бошад

چه سروِ چمن یا گلِ گلزار چه باشد

Ҷое ки кунад ғорати имони сари зулфаш

جایی که کند غارت ایمان سر زلفش

Чаҳ ҷои чилипои сет ки зуннор чаҳ бошад

چه جای چلیپا ست که زنار چه باشد

Гуфтам лаб лаълаш багазамгар бкшндм

گفتم لب لعلش بگزم گر بکشندم

ё на бибарандам ба сари дор чаҳ бошад

یا نه ببرندم به سر دار چه باشد

Ин қитъа [ муҷозоти бад ] ан омад кӯ гуфт

این قطعه [ مجازات بد ] ان آمد کو گفت

( (гар бар дили ман раҳм кунад ёр чаҳ бошад ) )

(( گر بر دل من رحم کند یار چه باشد))

Бояд ки ба гуфтори накӯ ғарра набошӣ

باید که به گفتار نکو غره نباشی

Кирдори накӯ бояд , гуфтор чаҳ бошад

کردار نکو باید ، گفتار چه باشد