Ман ки бошам ки маро чун ва чарое бошад

من که باشم که مرا چون و چرایی باشد

ё чаҳ мурғам ки маро бо ту ҳавоӣ бошад

یا چه مرغم که مرا با تو هوایی باشد

Шудам аз дасти хаёли ту чу сӯзани борӣк

شدم از دست خیال تو چو سوزن باریک

Сари он риштаи ҳам алқсаҳи з ҷое бошад

سر آن رشته هم القصه ز جایی باشد

Гарна сар дар сари кор ту кунам пас дигар

گرنه سر در سر کار تو کنم پس دیگر

Чаҳ ба тадбир чу ман бесрўпоиӣ бошад

چه به تدبیر چو من بی سروپایی باشد

Май намоянд ба якдигарам аз даври авом

می نمایند به یکدیگرم از دور عوام

Ҳарки ошиқ шавад ангушт намое бошад

هرکه عاشق شود انگشت نمایی باشد

Чун забон дар даҳан халқ фитодам оре

چون زبان در دهن خلق فتادم آری

Баравад бар сари ҳаркас ки қазоӣ бошад

برود بر سر هرکس که قضایی باشد

Нашавад ҳеҷ хирадманд аз ин сон ки манам

نشود هیچ خردمند از این سان که منم

Сухраи ءи ишқи магари шефта рое бошад

سخره‌ء عشق مگر شیفته رایی باشد

Ҳамаи тшниъи касон бар сар май хӯрдани мост

همه تشنیع کسان بر سر می خوردن ماست

Пеши мо хӯрдан май саҳл хатое бошад

پیش ما خوردن می سهل خطایی باشد

Бабрами занги кудурат ба май аз табъи фақиҳ

ببرم زنگ کدورت به می از طبع فقیه

Гар миёни ман ӯ ҳеҷ сафойӣ бошад

گر میان من او هیچ صفایی باشد

Сар савдо задаеро чу нзории ҷуз май

سر سودا زده‌ای را چو نزاری جز می

Нест мумкин ки дигар ҳеҷ давое бошад

نیست ممکن که دگر هیچ دوایی باشد