Чашмаи Хизри даҳоне сет ки ҷон ме бахшад

چشمه خضر دهانی‌ست که جان می‌بخشد

Рӯҳро муъҷизаи рӯҳ равон ме бахшад

روح را معجزه روح روان می‌بخشد

Мо харобему ибобим *у мақомоти камол

ما خرابیم و یبابیم* و مقامات کمال

Ба хроботӣ беном ва нишон ме бахшад

به خراباتی بی‌نام و نشان می‌بخشد

Бо ман ва ту ба ҷуз аз ишқ бар ӯ чизе нест

با من و تو به جز از عشق بر او چیزی نیست

Тоқи абрӯу мижаи тир ва камон ме бахшад

طاق ابرو و مژه تیر و کمان می‌بخشد

Бо ман ва бо ту ба ҷузи бахшиш ӯ чизе нест

با من و با تو به جز بخشش او چیزی نیست

Фитратаст ин чаҳ тавон кард чунон ме бахшад

فطرت است این چه توان کرد چنان می‌بخشد

Ин на мироси ман ва туаст на ҳақи ман ва ту

این نه میراث من و توست نه حق من و تو

Ҳарчӣ ӯ хоста бошад ба ту он ме бахшад

هرچه او خواسته باشد به تو آن می‌بخشد

Ғайрати қудрати ҳақи байн ки Асои чубин

غیرتِ قدرت حق بین که عصای چوبین

намекунад афъӣу мӯъҷиз ба шубон ме бахшад

می‌کند افعی و معجز به شبان می‌بخشد

Ҳаркии афсурда ишқаст аз ӯ ноед ҳеҷ

هرکه افسرده عشق است از او ناید هیچ

Ишқи перии сет ки ӯ бахт ҷавон ме бахшад

عشق پیری‌ست که او بخت جوان می‌بخشد

Дам ба дам бишинав то бо ту чаҳ мегуяд ишқ

دم به دم بشنو تا با تو چه می‌گوید عشق

Нақд тавфир диҳад нася зиён ме бахшад

نقد توفیر دهد نسیه زیان می‌بخشد

Зин чаҳ миннат барам эй хоҷа намехоҳам агар

زین چه منت برم ای خواجه نمی‌خواهم اگر

Ба нзории гадои малик ҷаҳон ме бахшад

به نزاری گدا ملک جهان می‌بخشد

Агарам бар нафаси бози пасин раҳм кунад

اگرم بر نفس باز پسین رحم کند

Кор онаст змон карда амон ме бахшад

کار آن است ضمان کرده امان می‌بخشد

Дар ҷавори худам ар бор диҳад инам бас

در جوار خودم ار بار دهد اینم بس

Хоссаи худ хоҷаи мо ганҷ равон ме бахшад

خاصه خود خواجه ما گنج روان می‌بخشد