Чу моҳ аз гунбади хзрои баромад

چو ماه از گنبد خضرا برآمد

Ба узро аз дирами узрои баромад

به عذرا از درم عذرا برآمد

Арақ бар хирман моҳаш нишаста

عرق بر خرمن ماهش نشسته

Чу шабнами барканор кавсар омад

چو شبنم برکنار کوثر آمد

Фурӯи ҳашта ду гесуии мусалсал

فرو هشته دو گیسوی مسلسل

Ки ҳар як зон каманд дигар омад

که هر یک زان کمند دیگر آمد

Дар он гармии зи танагии даҳонаш

در آن گرمی ز تنگی دهانش

Нафаси печида аз ҳалқаши баромад

نفس پیچیده از حلقش برآمد

Гирифтам барканораши танг агарчӣ

گرفتم برکنارش تنگ اگرچه

Майонаш дар канорам лоғар омад

میانش در کنارم لاغر آمد

Ббўсидми баннои гӯш чу симаш

ببوسیدم بنا گوش چو سیمش

Аҷаб каз сими буи анбар омад

عجب کز سیم بویِ عنبر آمد

Бадв гуфтам аҷаб медорам алҳақ

بدو گفتم عجب می دارم الحق

Ки ёдат аз ман ғам парвар омад

که یادت از من غم پرور آمد

Ба ман гуфт эй фалон аз фарти мастӣ

به من گفت ای فلان از فرط مستی

Ҷаҳони гӯйии магар бар ту саромад

جهان گویی مگر بر تو سرآمد

Биҳамдиллоҳи фароғати дорӣ аз ман

بحمدالله فراغت داری از من

Ки як ҷомат ба сад ҷони хуш тар омад

که یک جامت به صد جان خوش تر آمد

Ба сар дар поши афтодам ки зинҳор

به سر در پاش افتادم که زنهار

Сари шӯрида аз хобами баромад

سر شوریده از خوابم برآمد

Нзории ҳам магари бинӣ ба хобаш

نزاری هم مگر بینی به خوابش

Ба бедорӣ киро кӣ бовар омад

به بیداری که را کی باور آمد

Маҳоли ақл борӣ нест моро

محال عقل باری نیست مارا

Ки касро ним шаб дар бар хур омад

که کس را نیم شب در بر خور آمد