Доман чашмонаш олудаст хӯнӣ карда анд
دامن چشمانش آلودست خونی کردهاند
ё магари дӯшина то вақти саҳар мехӯрда анд
یا مگر دوشینه تا وقت سحر می خوردهاند
Бар ҷамолаши нуқта Эй дидам аҷаб омад маро
بر جمالش نقطهای دیدم عجب آمد مرا
То чаро бар рӯй хуршеди он сиёҳӣ карда анд
تا چرا بر روی خورشید آن سیاهی کردهاند
Гуфтам он холи сияҳ бар рӯй хубат чист ? гуфт :
گفتم آن خال سیه بر روی خوبت چیست؟ گفت:
Донаи филфили зи ҳндстон ба рӯм оварда анд
دانه فلفل ز هندستان به روم آوردهاند
Рӯйиш ар дар хат шавад рӯзӣ аҷаб набӯд аз онк
رویش ار در خط شود روزی عجب نبود از آنک
Чашма Хизраст дар торикӣ аш оварда анд
چشمه خضر است در تاریکیاش آوردهاند
Ғамза масташ бибин хӯн ба ноҳақи рехтаи сет
غمزهٔ مستش ببین خون به ناحق ریختهست
Вари надории бовар инак шоҳидон дар парда анд
ور نداری باور اینک شاهدان در پردهاند
Дар тамошогоҳи ҷони ҷузи қомати чолоки ту
در تماشاگاه جان جز قامت چالاک تو
Ростии ҳарфии сет каз лавҳи азал бстрдаҳ анд
راستی حرفیست کز لوح ازل بستردهاند
Эҳтимол таъна ёбад кард аз душман ки дӯст
احتمال طعنه یابد کرد از دشمن که دوست
Ғам нахоҳад хӯрд агар осӯдаи вар озурда анд
غم نخواهد خورد اگر آسوده ور آزردهاند
Оқилон карданд бар маҷнӯн дар он аҳди эътироз
عاقلان کردند بر مجنون در آن عهد اعتراض
Баъди азин девонаи оқили бадв бспрдаҳ анд
بعد ازین دیوانهٔ عاقل بدو بسپردهاند
Ман чу маҷнӯнгар назаргоҳӣ ба даст оварда ам
من چو مجنون گر نظرگاهی به دست آوردهام
Ҳар замон бар хӯни ман даъвӣ ба қозӣ барда анд
هر زمان بر خون من دعوی به قاضی بردهاند
Гар зиён дар синаи пуроташ ман ме кунанд
گر زیان در سینهٔ پُرآتش من میکنند
Бош гӯи онҳо ки шнът мекунанд афсурда анд
باش گو آنها که شنعت میکنند افسردهاند
Шуд дилам чун ҷўзи меҳри моҳи гндмгўни дӯст
شد دلم چون جوز مهر ماه گندمگون دوست
Бештари ширини забонони андаки андак мурда анд
بیشتر شیرینزبانان اندکاندک مردهاند
Чун нзории муҳраи меҳри вафодорӣ ки бохт
چون نزاری مهره مهر وفاداری که باخت
То бисоти ҳасани хубон дар ҷаҳон густарда анд
تا بساط حسن خوبان در جهان گستردهاند