Ҳазор бор аз он беҳтарӣ ки ме гуфтанд

هزار بار از آن بهتری که می گفتند

Хунаки вуҷӯди касоне ки бо ғамат ҷуфтанд

خنک وجود کسانی که با غمت جفتند

На одамӣ ки дўобнди ростии онҳо

نه آدمی که دوابند راستی آنها

Ки ин ҷамол бидиданд ва дар нёшФтнд

که این جمال بدیدند و در نیاشفتند

Ба ҷои дида ӣ мо бӯдае ки нодида

به جای دیده ی ما بوده ای که نادیده

Замин ба ёди ту ёрон ба дида май рафтанд

زمین به یاد تو یاران به دیده می رفتند

Ту бар ҳарир биёсуда фориғии зи он ҳо

تو بر حریر بیاسوده فارغی ز آن ها

Ки бо хаёли ту то рӯз бар замини рафтанд

که با خیال تو تا روز بر زمین رفتند

На муфлисанд касоне агар чаҳ бе дарманд

نه مفلسند کسانی اگر چه بی درمند

Ки ганҷи меҳри ту дар кунҷи синаи бнҳФтнд

که گنج مهر تو در کنج سینه بنهفتند

Аҷиби доштамии пеш аз ин ки ақлам буд

عجیب داشتمی پیش از این که عقلم بود

зи ошиқон ки насиҳат наме пазируфтанд

ز عاشقان که نصیحت نمی پذیرفتند

Ҳануз дар ҳарами ишқ пой наниҳодам

هنوز در حرم عشق پای ننهادم

Ки шаҳри банди вуҷӯдами з ақл бигирифтанд

که شهر بند وجودم ز عقل بگرفتند

Миёни тайифа ӣ ишқ рамзҳо бошад

میان طایفه ی عشق رمزها باشد

Ки оқилон ба сари вақт он наме уфтанд

که عاقلان به سر وقت آن نمی افتند

Нзорёи ғазалии бози гӯии кини ҳамаи гул

نزاریا غزلی باز گوی کین همه گل

Барои булбули тавҳиди ишқи бшкФтнд

برای بلبل توحید عشق بشکفتند