ё худ ҳамаи каси Фтнҳء болой баланданд

یا خود همه کس فتنهء بالای بلندند

Бар одати ман чун гарон мўлъ қанданд

بر عادتِ من چون گران مولعِ قندند

эй шамъи ҷаҳони сӯз ба рағбат назарӣ кун

ای شمعِ جهان‌سوز به رغبت نظری کن

Бо ҷониби ҷамъӣ ки бар оташ чу сапанданд

با جانبِ جمعی که بر آتش چو سپندند

Аз хаймаи буруни ой ва бибин мунтазирон ро

از خیمه برون آی و ببین منتظران را

Девонау оқили зчпу рост ки чанданд

دیوانه و عاقل زچپ و راست که چندند

Донанд ки бӯдан на салоҳаст ва наёранд

دانند که بودن نه صلاح است و نیارند

Аз пеши ту рафтан ки гирифтор каманданд

از پیش تو رفتن که گرفتار کمندند

Ҳайфаст ки ин рӯй ба ҳаркас бинмудӣ

حیف است که این روی به هرکس بنمودی

То беназарон низ назар бар ту фиканданд

تا بی‌نظران نیز نظر بر تو فکندند

Гӯйии ҳама саҳараст саропои вуҷӯдат

گویی همه سحر است سراپای وجودت

Каз дасти ту халқӣ ба саропоӣ ба банданд

کز دستِ تو خلقی به سراپای به بندند

Инаст қиёмат ки бигуфтанд ва бидидем

این است قیامت که بگفتند و بدیدیم

Гӯи халқи бибинандгар аз мо напасанданд

گو خلق ببینند گر از ما نپسندند

Юсуф чу бибинӣ накунӣ айби Зулайхо

یوسف چو ببینی نکنی عیبِ زلیخا

эй муддаии охири зи сарат дида наканданд

ای مدّعی آخر ز سرت دیده نکندند

Ёрону рафиқони сафар беш мгриид

یاران و رفیقانِ سفر بیش مگریید

Бар ман ки бар ошФтн девона биханданд

بر من که بر آشفتنِ دیوانه بخندند

Бо халқ магӯӣед кунун ҷузи сухани дӯст

با خلق مگویید کنون جز سخنِ دوست

Гиреҳам чу нзории ҳамаи кас душман панданд

گرهم چو نزاری همه کس دشمنِ پندند

эй боди паёмии бабр аз мо ба қаҳистон

ای باد پیامی ببر از ما به قهستان

К-эйашон ба фалони ҷой гирифтор каманданд

کایشان به فلان جای گرفتارِ کمندند