Гар ҳамаи олам ба бади гуфтани забон дар ман кашанд
گر همه عالم به بد گفتن زبان در من کشند
Ман чаҳ ғам дорам агар бо ман хушанд ар нохуш анд
من چه غم دارم اگر با من خوشاند ار ناخوشاند
Хўдпрстон май рманд аз мо ки мо май ме хӯрем
خودپرستان میرمند از ما که ما مَی میخوریم
зи одамияти шан насибӣ нест ё мстўҳш анд
ز آدمیّتشان نصیبی نیست یا مستوحشاند
Ин ҳамаи шӯридагӣу мастӣу девонагӣ
این همه شوریدگی و مستی و دیوانگی
Ҷуръа ҷомӣаст каз мабдаии фитрат май чшнд
جرعۀ جامی است کز مبدایِ فطرت میچشند
Аҳли касрат ғофиланд аз хулду ғофил аз биҳишт
اهل کثرت غافلاند از خلد و غافل از بهشت
Вази ҳасади фии алҷмлаҳи борӣ дар миён оташ анд
وز حسد فیالجمله باری در میانِ آتشاند
Дар миёнаи ҳеҷ на худро ҳама пиндоштанд
در میانه هیچنه خود را همه پنداشتند
Ҳсртои ғбно ки ин муштии гадои султон вааш анд
حسرتا غبنا که این مشتی گدا سلطانوشاند
То кадомин қавмро бенанд дар тавҳиди маҳв
تا کدامین قوم را بینند در توحید محو
Он гуруҳанд аз ҳамаи олам ки дар ғул ва ғаш анд
آن گروهاند از همه عالم که در غلّ و غشاند
Гуфтаанд ин каз парешоне чаҳ ғами маҷмӯ ро
گفتهاند این کز پریشانی چه غم مجموع را
Пои молонро чаҳ нуқсонгар бар эшон бар кашанд
پایمالان را چه نقصان گر بر ایشان بر کشند
Зуҳраро борӣ бар анҷом дӯст медорам дигар
زهره را باری بر انجامدوست میدارم دگر
Ҳеҷ дигар нест бо сайёрам ар ҳафт ар шаш анд
هیچ دیگر نیست با سیّارم ار هفت ار ششاند
Хуби рӯйонро барои ошиқон оварда анд
خوبرویان را برای عاشقان آوردهاند
Дил ба эшон май даҳум алҳақ ки зебо ва каш анд
دل به ایشان میدهم الحق که زیبا و کشاند
Гесувони шани байн ки пиндории каманд рустам анд
گیسوانشان بین که پنداری کمند رستماند
Абрувони шани байн ки пиндорӣ камон Орашанд
ابروانشان بین که پنداری کمانِ آرشند
Ман намедонам нзориро чаҳ савдо дар сараст
من نمیدانم نزاری را چه سودا در سرست
Ин ҳаме донам ки мисатони муҳаққиқ беҳаш анд
این همیدانم که مستان محقّق بیهُشاند