Маро то бо ту афтодаи сети пайванд

مرا تا با تو افتاده ست پیوند

На дар гӯшам насиҳат рафт на панд

نه در گوشم نصیحت رفت نه پند

Дилам бар май ҷаҳд ҳар лаҳза аз ҷой

دلم بر می جهد هر لحظه از جای

Ба дидорати чунонам орзӯманд

به دیدارت چنانم آرزومند

Надорам сабр агар бовари надорӣ

ندارم صبر اگر باور نداری

Бигир инак биёи дастам ба савганд

بگیر اینک بیا دستم به سوگند

Ки на расми муҳаббати ман ниҳодам

که نه رسم محبت من نهادم

Бирафтааст аз азали ҳукми худованд

برفته است از ازل حکم خداوند

зи боми осмони устоди фитрат

ز بام آسمان استاد فطرت

Баромади дайр то ин ташт бификанад

برآمد دیر تا این تشت بفکند

Дилам чунаст дар сӯги висолат

دلم چون است در سوگ وصالت

Чу модар дар фироқи куштаи фарзанд

چو مادر در فراق کشته فرزند

Агар дар заҷр мекушед ҳар бор

اگر در زجر می کوشید هر بار

Фироқи ин боРом аз бунёд барканд

فراق این بارم از بنیاد برکند

Ҳазорон чашма аз чашмам равон аст

هزاران چشمه از چشمم روان است

Ки сангинтар ғамӣ дорам зи алванд

که سنگین تر غمی دارم ز الوند

Даҳоне дорам аз ҳиҷрон ба талхӣ

دهانی دارم از هجران به تلخی

Чу ҳанзал аз лабии ширинтар аз қанд

چو حنظل از لبی شیرین تر از قند

Худоё носипосӣ нест лекин

خدایا ناسپاسی نیست لیکن

Надонам ҳиҷр то кӣ , сабр то чанд

ندانم هجر تا کی، صبر تا چند

Бар оташи боди ҷонаш каз таассуб

بر آتش باد جانش کز تعصب

Намак бар риш маҷрӯҳам пароканд

نمک بر ریش مجروحم پراکند

Набошад ҷони муштоқон бе дил

نباشد جان مشتاقان بی دل

зи ҷонон беш аз ин маҳҷӯр хурсанд

ز جانان بیش از این مهجور خرسند

Нзориро туе ҷони гиромӣ

نزاری را تویی جان گرامی

Тан бечора беҷон беш мапаснд

تن بی چاره بی جان بیش مپسند