Биё ки меҳри ту бо ҷони зи ҷисм мо баравад

بیا که مهر تو با جان ز جسم ما برود

Муҳаббати азалӣ кӣ чунин з ҷо баравад

محبت ازلی کی چنین ز جا برود

Миёни аҳли сафогар зи оҳи хашму итоб

میان اهل صفا گر ز آه خشم و عتاب

Кудуратӣ буд он ҳам ба моҷаро баравад

کدورتی بود آن هم به ماجرا برود

Ба даст ақл набошад зимоми ақли оре

به دست عقل نباشد زمام عقل آری

Ҳиҷоб ақл шавад ишқ то қазо баравад

حجاب عقل شود عشق تا قضا برود

Шикоятӣ ки маро аз ту ва туро аз мост

شکایتی که مرا از تو و تو را از ماست

Ҳамон бааст ки охир кунем то баравад

همان به است که آخر کنیم تا برود

Таҳаммул суханат мекунам ба дида ӣ сахт

تحمل سخنت می کنم به دیده ی سخت

Ки сусти аҳд буд ҳар ки аз ҷафо баравад

که سست عهد بود هر که از جفا برود

Ҳазор бори мунодӣ ба шаҳри дрдодм

هزار بار منادی به شهر دردادم

Ки хок бар сари он каз сар вафо баравад

که خاک بر سر آن کز سر وفا برود

Ту ҷамъ бош ки ин хастаи парешони ҳол

تو جمع باش که این خسته پریشان حال

Ба сар ба пеш ту ояд агар ба по баравад

به سر به پیش تو آید اگر به پا برود

Чу қодирӣ чаҳ тавон , ихтиёр бояд кард

چو قادری چه توان، اختیار باید کرد

Агар ҳазор ҷафо бар сар аз шумо баравад

اگر هزار جفا بر سر از شما برود

зи эътиқоди нзорӣ ба сад парешоне

ز اعتقاد نزاری به صد پریشانی

Наузи биллоҳ агар ҳаргизи ин сафо баравад

نعوذ بالله اگر هرگز این صفا برود